V K 326/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch.Sędziowie: E. Binkiewicz, L. Chmielewski (sprawozdawca).Prokurator: S. Majewski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zdzisława S. oskarżonego z art. 265 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej na korzyść oskarżonego od postanowienia Sądu Powiatowego w Częstochowie z dnia 18 stycznia 1960 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 § 3 i 388 § 1 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Powiatowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania.Sąd Powiatowy w Częstochowie powołanym wyżej postanowieniem utrzymał w mocy swój nakaz karny (skazujący oskarżonego na 300 zł grzywny z art. 265 k.k.), od którego to nakazu oskarżony wniósł sprzeciw.Powyższe postanowienie zaskarżył rewizją nadzwyczajną na korzyść oskarżonego Minister Sprawiedliwości, zarzucając obrazę art. 39 § 1 przepisów wprowadzających k.p.k., stosownie do którego to artykułu należało - wobec wniesienia sprzeciwu od nakazu karnego - sprawę skierować do rozpoznania w trybie zwykłym.W konkluzji rewizja nadzwyczajna wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu zwykłym Sądowi Powiatowemu w Częstochowie.Uzasadnienie faktyczneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest słuszna.Sąd Powiatowy w sposób oczywiście błędny i bez przeprowadzenia rozprawy utrzymał nakaz karny w mocy, aczkolwiek w konkretnej sytuacji procesowej obowiązany był, jak to wynika z art. 39 § 1 przepisów wprowadzających k.p.k., sprawę rozpoznać w postępowaniu zwykłym.Wspomniane postanowienie Sądu Powiatowego nie przytacza podstawy prawnej takiego rozstrzygnięcia.Sąd Powiatowy zasugerował się widocznie przepisem art. 351 § 2 k.p.k., nakazującym utrzymanie wyroku zaocznego w mocy w razie nie usprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego na rozprawę zarządzoną na skutek wniesionego sprzeciwu od wyroku zaocznego. Instytucja ta nie ma zastosowania w razie wniesienia sprzeciwu od nakazu karnego.Z tych względów i wobec stwierdzonej istotnej obrazy prawa procesowego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.