VI KO 83/60

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki kwestii prawnej, wymagającej zasadniczej wykładni ustawy: "Czy przepis art. 380 k.p.k. zezwala na stosowanie art. 191 k.p.k., gdy oskarżony po wydaniu wyroku uniewinniającego zmienił dotychczasowe miejsce zamieszkania, a o przyjęciu przez Sąd Powiatowy rewizji prokuratora został powiadomiony tylko jego obrońca" - uchwalił rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneOd ogólnej zasady, wyrażonej w art. 191 k.p.k., kodeks ten przewiduje wyraźnie dwa wyjątki, a to w art. 369, stanowiącym, iż nie można w trybie art. 191 zawiadamiać oskarżonego uniewinnionego o przyjęciu rewizji oskarżyciela oraz w art. 399, stanowiącym, iż przy zawiadamianiu stron, ich obrońców i pełnomocników o terminie rozprawy z rewizji nadzwyczajnej, art. 191 nie ma zastosowania.Z treści wymienionych przepisów można by wysnuć wniosek, że zawiadomienie oskarżonego uniewinnionego o rozprawie rewizyjnej, wobec braku wyraźnego zastrzeżenia co do stosowania w tym przypadku art. 191, może mieć miejsce z zastosowaniem tego przepisu.Wniosek taki jest jednak słuszny tylko w pewnym zakresie.Przepis art. 191 ma na celu niedopuszczenie do rozmyślnego przewlekania procesu przez strony. Jeśli więc oskarżonemu uniewinnionemu, który nie miał obrońcy, zawiadomienie o przyjęciu rewizji musi być doręczone, to dowie się on o tym, że proces w jego sprawie nie został jeszcze zakończony i będzie toczył się dalej i z tą chwilą powstaje dla niego obowiązek powiadomienia sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania. Niedopełnienie przez oskarżonego tego obowiązku uprawnia sąd rewizyjny do zawiadomienia go o terminie rozprawy z zastosowaniem art. 191.Inaczej jednak przedstawia się sytuacja, gdy oskarżony uniewinniony miał obrońcę.W myśl art. 369 § 1 k.p.k., nie czyniącego w kwestii zawiadomienia różnicy między rewizją od wyroku skazującego i od wyroku uniewinniającego, nie ma obowiązku zawiadamiania oskarżonego, który miał obrońcę, o przyjęciu rewizji, wystarcza zawiadomienie samego tylko obrońcy. Sąd może również wysłać zawiadomienie do samego tylko oskarżonego, a gdy się okaże, że nie zamieszkuje on już pod wskazanym w zawiadomieniu adresem i miejsce jego pobytu jest nieznane, sąd może zawiadomić wówczas o przyjęciu rewizji obrońcę oskarżonego. W tym przypadku jednakże zawiadomienie o terminie rozprawy rewizyjnej musi być oskarżonemu doręczone. Może się bowiem zdarzyć, że obrońca nie ma również możności skontaktowania się z takim oskarżonym. Uznanie w takiej sytuacji zawiadomienia oskarżonego za doręczone mu, stanowiłoby pogwałcenie jego prawa do obrony (art. 380 § 3 k.p.k.).