VI KO 14/60

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu kwestii prawnej przekazanej w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki:"Czy małżonek, który nie jest pozbawiony władzy rodzicielskiej, może być podmiotem przestępstwa określonego w art. 199 k.k. w przypadku, kiedy w sprawie o unieważnienie małżeństwa wykonanie władzy rodzicielskiej powierzono drugiemu z małżonków"- uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArt. 199 k.k. zwraca się przeciw samowolnemu jednostronnemu dokonywaniu zmian w ustalonym wprost przez prawo lub przez orzeczenie sądowe stosunku opieki lub dozoru nad osobą określoną w tym artykule. Przepis ten ma na celu, oczywiście, dobro osoby wymagającej opieki lub dozoru. Nie chodzi przy tym - co jest również oczywiste - o nadawanie świętości czyjemuś gołemu prawu opieki lub nadzoru, lecz o zapewnienie należytych warunków wykonywania tego prawa przez tego, kto ma powierzone sobie faktyczne sprawowanie opieki lub nadzoru. Skoro zaś władza rodzicielska obejmuje prawo opieki i nadzoru, przeto prawne powierzenie jednemu z małżonków wykonywania władzy rodzicielskiej nad dzieckiem oznacza, że małżonkowi temu przysługuje ochrona prawna nad wykonywaniem przezeń opieki nad dzieckiem. Inaczej mówiąc, w wykonywaniu tej opieki nie powinien on doznawać przeszkód ze strony nikogo nieuprawnionego, nie wyłączając współmałżonka, któremu nie przysługuje wykonywanie władzy rodzicielskiej, a tym samym wykonywanie (mieszczącego się w pojęciu tej władzy) prawa opieki nad dzieckiem.Taka jest, zdaniem Sądu Najwyższego, właściwa wykładnia art. 199 k.k. Oczywiście przy stosowaniu jej sąd orzekający winien ustalić przede wszystkim, czy w konkretnym przypadku zaszło "uprowadzenie" lub "zatrzymanie" i czy sprawca działał z winy umyślnej.