VI KO 34/59

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: T. Rek, J. Gdowski, Fr. Błahuta (współsprawozdawca), J. Majewski, A. Poźniczek, A, Kafarski (sprawozdawca). Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wacława R. o odszkodowanie za niesłuszne skazanie, po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, uchwalił przedstawioną przez zwykły skład sędziów Sądu Najwyższego następującą kwestię prawną:"Czy w sprawach o roszczenia przewidziane w art. 510 k.p.k. może być stosowany przepis art. 248 § 1 kodeksu zobowiązań?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepisy stanowiące o odpowiedzialności materialnej Państwa za niesłuszne skazanie i oczywiście bezzasadne tymczasowe aresztowanie zostały zamieszczone w kodeksie postępowania karnego (art. 510 i 512 k.p.k.). Z faktu tego w związku z tym, że przepisy te nie odsyłają do przepisów kod. zobow., należy wyciągnąć wniosek, że te ostatnie przepisy mają zastosowanie do odszkodowania, o którym mowa w art. 510 k.p.k., jedynie w części odnoszącej się do zasad ustalenia wysokości odszkodowania, gdyż o zasadach tych cytowany art. 510 k.p.k. nie mówi. Nadto bez stosowania wskazanych w kodeksie zobowiązań zasad co do określenia wysokości odszkodowania za niesłuszne skazanie i oczywiście bezzasadne tymczasowe aresztowanie nie byłoby możliwe prawidłowe ustalenie wysokości tego odszkodowania.Inaczej natomiast przedstawia się sprawa, jeśli chodzi o odsetki, o których mówi art. 248 § 1 kodeksu zobowiązań, skoro bowiem art. 510 i 512 k.p.k. o nich nie wspominają, a prawidłowe ustalenie wysokości odszkodowania bez stosowania tego przepisu może nastąpić, to należy uznać, że art. 248 § 1 kodeksu zobowiązań w sprawach o odszkodowanie z art. 510 i 512 k.p.k. nie ma zastosowania.Z tych przeto względów powiększony skład Sądu Najwyższego udzielił odpowiedzi jak w sentencji.