I KO 17/58

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia H. Kempisty. Sędziowie: K. Wagner, A. Janowski (sprawozdawca). Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Czesławy B. oskarżonej z art. 32 rozporządzenia prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 r. o dozorze nad artykułami żywności i przedmiotami użytku (Dz. U. Nr 36, poz. 343), po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, postanowił przedstawione w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki dla woj. warszawskiego w Warszawie następujące kwestie prawne, wymagające zasadniczej wykładni ustawy:1)"Czy Sąd Powiatowy może potraktować doniesienie z żądaniem wydania nakazu w trybie art. 31 i następnych przepisów wprowadzających k.p.k. jako uproszczony akt oskarżenia mimo braku wymaganego zatwierdzenia go przez prokuratora (art. 8 § 2 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego - Dz. U. Nr 38, poz. 348 i Dz. U. Nr 46, poz. 309)?"2)Czy Sąd Powiatowy może, w wypadku wniesienia sprzeciwu od nakazu karnego, przystąpić do rozpoznania sprawy w postępowaniu zwyczajnym (art. 38 i 39 przepisów wprowadzających k.p.k.) bez potwierdzenia aktu oskarżenia przez prokuratora?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneDoniesienie organów wymienionych w art. 32 przepisów wprowadzających k.p.k., zgodnie z obowiązującą w polskim procesie karnym zasadą skargowości, stanowi "żądanie uprawnionego oskarżyciela" w rozumieniu art. 2 § 1 k.p.k., jeśli odpowiada ono warunkom uproszczonego aktu oskarżenia.Skoro zaś z art. 8 § 2 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. Nr 38, poz. 348) w brzmieniu wprowadzonym przez dekret z dnia 21 grudnia 1955 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. Nr 46, poz. 309) wynika, iż z dniem 1 marca 1956 r. każdy akt oskarżenia sporządzony przez oskarżyciela publicznego nie będącego prokuratorem wymaga jego zatwierdzenia przed wniesieniem sprawy do właściwego sądu, to również i "doniesienia", o których mowa w art. 32 przepisów wprowadzających k.p.k., aby mogły stanowić podstawę do wszczęcia postępowania nakazowego, powinny były być (w okresie obowiązywania art. 8 § 2 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. w brzmieniu znowelizowanym przez dekret z dnia 21 grudnia 1950 r., tj. od dnia 1 marca 1956 r. do dnia 25 kwietnia 1958 r., to znaczy do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 28 marca 1958 r. o zmianie przepisów postępowania karnego - Dz. U. Nr 18, poz. 76) przed ich wniesieniem do sądu zatwierdzone przez prokuratora.Od dnia 26.IV.1958 r. zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 28.III.1958 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. Nr 18, poz. 76) omawiane zagadnienia reguluje art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego w nowym brzmieniu.