III CR 209/55

PostanowienieIzba Cywilna1955-04-05

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ustawa, używając sformułowania „może być ubezwłasnowolniona”, pozostawia ubezwłasnowolnienie do dowolności sądu, czy też nakłada obowiązek ubezwłasnowolnienia, gdy istnieją ku temu rozsądne powody?
Ratio decidendi
Wyrażenie „może być ubezwłasnowolniona” użyte w przepisach dotyczących ubezwłasnowolnienia nie oznacza dowolności sądu. Ubezwłasnowolnienie jest obowiązkiem sądu, gdy za tym przemawiają rozsądne powody, a celem ubezwłasnowolnienia jest ochrona interesów osoby chorej.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy interpretacji przepisów dotyczących ubezwłasnowolnienia osób chorych. Analizie poddano znaczenie sformułowania „może być ubezwłasnowolniona” zawartego w przepisach. Rozważano, czy wnoszenie nieuzasadnionych zażaleń może stanowić podstawę do ubezwłasnowolnienia.
Rozstrzygnięcie
Nie można określić na podstawie przedstawionego fragmentu.

Pełny tekst orzeczenia

Uzasadnienie faktyczne1. Ustawa zarówno w art. 9, jak i 10 p.o.p.c. (13 i 16 k.c.) używa wyrażenia, że osoba chora "może być ubezwłasnowolniona". Samo zatem spełnienie warunków wymienionych w powołanych przepisach nie czyni jeszcze ubezwłasnowolnienia koniecznym. (...) Użycie przez ustawodawcę wyrażenia "może" nie oznacza oczywiście, że jest to pozostawione dowolności sądu. Przeciwnie, ubezwłasnowolnić chorego należy zawsze, jeżeli za tym przemawiają rozsądne powody.2. Wnoszenie nawet nieuzasadnionych zażaleń samo w sobie nie może stanowić powodu do ubezwłasnowolnienia chorego, ubezwłasnowolnienie bowiem pomyślane jest w interesie samego chorego, a nie innych osób ani władz.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 9

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 12.07.2026.