III KZ 51/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wiktora R. osk. z art. 22 m.k.k., po rozpoznaniu założonego przez Prokuratora Wojewódzkiego w Zielonej Górze zażalenia od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze z dnia 29 sierpnia 1953 r., na podstawie którego zarządzono zwrócenie dowodu rzeczowego w postaci radioodbiornika skazanemu Wiktorowi R., postanowił zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Zielonej Górze z dnia 10 lipca 1953 r. oskarżony Wiktor R. został uznany za winnego tego, że rozpowszechniał fałszywe wiadomości za pomocą radioodbiornika, udostępniając osobom trzecim słuchania audycji z państw imperialistycznych, czym mógł wyrządzić istotną szkodę interesom Państwa Polskiego i za to skazany został na podstawie art. 22 m.k.k. na karę 6 miesięcy aresztu.W wyroku tym nie wydano żadnego orzeczenia co do radioodbiornika, przy pomocy którego oskarżony udostępnił osobom trzecim słuchania wrogich audycji radiowych państw imperialistycznych.Dopiero w zaskarżonym postanowieniu Sąd Wojewódzki postanowił zwrócić radioodbiornik oskarżonemu, wychodząc z założenia, że nie stanowi on przedmiotu pochodzącego bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, ani też że nie był on przeznaczony do jego popełnienia.Uzasadnienie prawneTo stanowisko Sądu Wojewódzkiego nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, skoro oskarżony umożliwiał słuchania wrogich audycji radiowych państw imperialistycznych właśnie z tego radioodbiornika jak to zasadnie zarzuca zażalenie.Niemniej jednak Sąd Najwyższy nie uwzględnił zażalenia z uwagi na to, że orzeczenie przepadku radioodbiornika jest karą dodatkową (art. 44 lit. a) k.k.) wobec czego powinno być orzeczone w wyroku, a w postanowieniu tylko w przypadkach określonych w art. 85 k.k. i w art. 235 § 1 k.p.k. oraz art. 3 ust. 2 i art. 6 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii (Dz. U. Nr 46, poz. 309), które to przypadki tutaj nie zachodzą.Niezależnie od tego Sąd Najwyższy przyjął, że oskarżony w konkretnym przypadku, ze względu na zachodzące okoliczności łagodzące, które znalazły wyraz w prawomocnym skazaniu go na łagodną karę (6 miesięcy aresztu) nie zasłużył na dodatkową karę w postaci orzeczenia przepadku radioodbiornika.Z tych powodów zażalenie nie zostało uwzględnione.