II SA 1090/83

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Sebastiana F. na decyzję Ministra Handlu Wewnętrznego i Usług z dnia 22 kwietnia 1983 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji uprawniającej do sprowadzania z zagranicy kompletnych samochodów. Wojewoda Poznański decyzją z dnia 1 października 1979 r. zezwolił Sebastianowi F., właścicielowi firmy zagranicznej "C", na wykonywanie w P. handlu częściami zamiennymi do samochodów wyprodukowanych za granicą, z wyłączeniem kompletnych samochodów. Decyzją z dnia 23 kwietnia 1982 r. zezwolono Sebastianowi F. na rozszerzenie działalności handlowej przez wyrażenie zgody na sprowadzanie z zagranicy kompletnych samochodów osobowych i ciężarowych i ich demontaż w okresie do 31 grudnia 1982 r. Decyzją z dnia 28 stycznia 1983 r. Wojewoda Poznański przedłużył do dnia 31 grudnia 1983 r. zezwolenie na sprowadzanie z zagranicy kompletnych samochodów osobowych i ciężarowych w celu demontażu i sprzedaży pochodzących z nich części. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 7 ust. 2 i art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /Dz.U. nr 19 poz. 146/. Minister Handlu Wewnętrznego i Usług, decyzją nr BPP.III.056-Pch-45/83 z dnia 22 kwietnia 1983 r. wydaną na podstawie art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa, stwierdził nieważność decyzji Wojewody Poznańskiego z dnia 28 stycznia 1983 r., jako wydanej przez organ nieuprawniony. Zdaniem Ministra, sprowadzanie z zagranicy kompletnych samochodów, zarówno osobowych, jak i ciężarowych, w celu ich demontażu i sprzedaży na części, jest działalnością importową, a zatem zgodę na prowadzenie tego rodzaju działalności /koncesję/ - w myśl art. 5 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o uprawnieniach do prowadzenia handlu zagranicznego /Dz.U. nr 7 poz. 59/ - wydać może tylko Minister Handlu Zagranicznego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Sebastian F. kwestionuje pogląd prawny zawarty w decyzji Ministra Handlu Wewnętrznego i usług z dnia 22 kwietnia 1983 r. i w związku z tym wnosi o uchylenie tej decyzji. Zdaniem skarżącego, prowadzona przez niego działalność sprowadzania z zagranicy kompletnych samochodów w celu demontażu, powinna być potraktowana jako działalność gospodarcza w zakresie drobnej wytwórczości, polegająca na obrocie towarowym, o jakiej stanowi art. 2 pkt 2 cytowanej ustawy z dnia 6 lipca 1982 r., a wobec tego - w myśl art. 7 ust. 2 tejże ustawy - organ administracji państwowej stopnia wojewódzkiego uprawniony był do podejmowania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /Dz.U. nr 19 poz. 146/ reguluje zasady funkcjonowania działalności gospodarczej tylko w zakresie drobnej wytwórczości, prowadzonej przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne, wyłącznie na terytorium PRL. Przepis art. 2 pkt 2 tej ustawy zatem dotyczy tylko obrotu towarowego prowadzonego na terytorium PRL. Jeżeli obrót ten dokonywany jest także w powiązaniu z zagranicą, to w myśl art. 2 ustawy z dnia 26 lutego 1982 r. o uprawnieniach do prowadzenia handlu zagranicznego /Dz.U. nr 7 poz. 59/ wyczerpuje znamiona pojęcia "handel zagraniczny". Na podstawie art. 5 tejże ustawy koncesje na prowadzenie takiej działalności nadaje Minister Handlu Zagranicznego. Nabywanie za granicą kompletnych samochodów osobowych i ciężarowych i sprowadzanie ich do kraju w celu rozbiórki i sprzedaży wymontowanych z nich części słusznie ocenione zostało w zaskarżonej decyzji jako obrót towarowy z zagranicą. W tych warunkach zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Skargę, jako bezzasadną, Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 207 par. 5 Kpa - oddalił.