III ARN 77/88

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta (...) w przedmiocie ograniczenia powierzchni mieszkalnej na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 2 lutego 1988 r. SA/Kr 1338/87 uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...). Naczelny Sąd Administracyjny nie miał na uwadze podnoszonej w postępowaniu administracyjnym kwestii uprawnień Aliny M., wynikających z art. 57 Karty Nauczyciela, a także zasadności przyjmowania przez organy administracji normy 10 m kw. Organ ten wskazał również, że Aurelii S. należało zaproponować samodzielny lokal mieszkalny, zgodnie z treścią art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/, zaś art. 39 ust. 3 można zastosować dopiero wówczas, gdy strona odmówi skorzystania z uprawnień wynikających z art. 39 ust. 1. Do tych wiążąco wskazanych okoliczności organ I instancji nie zastosował się /art. 138 par. 2 Kpa/ przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, a - bez jakiegokolwiek także uzasadnienia - odstąpił od nich organ II instancji w decyzji z dnia 17 września 1987 r. utrzymującej w mocy ponowną decyzję organu I instancji, opartą na tych samych co poprzednio przesłankach. Co do kwestii tych nie wypowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny, mimo wyraźnego podniesienia ich w skardze.