III SAB/Gd 494/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. na przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga małoletniego Y. K. na przewlekłość postępowania Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały. W skardze wskazano, że przedstawicielką ustawową strony jest M. K. Skarga została wniesiona i podpisana przez M. S. oznaczonego w jej treści jako pełnomocnik skarżącego. Na podstawie zarządzenia przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2025 r. M. S. został wezwany do wykazania, że należy do kręgu osób, które mogą występować jako pełnomocnicy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; aktualnie t.j.: z 2026 r. poz. 143, dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), pod rygorem uznania, że nie może nim być. Ponadto, M. S., jako pełnomocnik skarżącego, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj.: podanie numeru pesel małoletniego skarżącego, podanie adresu zamieszkania skarżącego, przesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, podpisanie skargi osobiście przez przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego w przypadku, gdy M. S. nie mógł być pełnomocnikiem. Ponadto wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W powyższych wezwaniach wyznaczono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego, który podpisał skargę, otrzymał wezwania w dniu 19 grudnia 2025 r., jednak nie dokonał żadnej z ww. czynności. Zakreślony w wezwaniach termin upłynął bezskutecznie. Mając na uwadze, że wezwania kierowane do M. S. pozostały bez odpowiedzi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 stycznia 2026 r. przedstawicielka ustawowa skarżącego M. K. została wezwana do wykazania, że M. S. należy do kręgu osób, które mogą występować jako pełnomocnicy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a., pod rygorem uznania, że nie może nim być. Przedstawicielka ustawowa została również wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, tj.: podanie numeru pesel małoletniego skarżącego, podanie adresu zamieszkania skarżącego oraz jego przedstawiciela ustawowego, przesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi (wówczas, gdy M. S. należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a.), podpisanie skargi osobiście przez przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego (w przypadku, gdy M. S. nie mógł być pełnomocnikiem). Ponadto wezwano przedstawiciela ustawowego skarżącego do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniach wyznaczono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została wysłana na adres wskazany w skardze, jednak mimo dwukrotnego awizowania w dniu 20 stycznia 2026 r. oraz w dniu 28 stycznia 2026 r., nie została odebrana i zwrócona do Sądu. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 6 lutego 2026 r. przesyłka ta została uznana za doręczoną z dniem 3 lutego 2026 r. Do chwili wydania niniejszego postanowienia przedstawicielka ustawowa skarżącego nie uzupełniła wyżej wskazanych braków skargi, ani nie uiściła wpisu (w zakresie wpisu notatka urzędowa z dnia 25 lutego 2026 r. k – 41 akt sprawy). Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Z pełnomocnictwa tego winno wynikać, że osoba pełnomocnika spełnia wymogi art. 35 § 1 p.p.s.a. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma, w tym konkretnym przypadku skargi. Ponadto zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zatem do art. 57 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i lit. b ustawy p.p.s.a., skarga - o ile jest pierwszym pismem w sprawie - powinna zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, a także powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Jednocześnie zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Konwalidacja stwierdzonych braków formalnych pisma, może nastąpić w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia. Stosownie zaś do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem tym jest m.in. skarga. Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jeśli jednak należna opłata nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając na względzie cytowane wyżej regulacje prawne i dostrzeżone braki skargi, Sąd wezwał przedstawicielkę ustawową małoletniego skarżącego, tj. jego matkę M. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wskazane wezwania została wysłana na adres przedstawicielki ustawowej podany w skardze. Przedstawicielka ustawowa, mimo dwukrotnego awizowania nie odebrała przesyłki, która została następnie zwrócona przez operatora pocztowego do Sądu. W trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznano, że przesyłka została doręczona adresatowi w dniu 3 lutego 2026 r. W tym zakresie zastosowanie miał tryb doręczenia opisany w art. 73 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (art. 73 § 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4), - a więc 14 dni. W związku z opisanymi okolicznościami sprawy należało uznać, że przedstawicielka ustawowa skarżącego otrzymała wyżej wskazane wezwania w dniu 3 lutego 2026 r. i w terminie 7 dni, to jest do dnia 10 lutego 2026 r., nie uzupełniła braków formalnych skargi, ani nie uiściła wpisu. Tym samym Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. Wyjaśnić należy, że wobec niezłożenia oświadczeń, że M. S. jest uprawnionym pełnomocnikiem skarżącego, Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że był on umocowany do działania w jego imieniu w tej sprawie. W konsekwencji odrzucenie skargi nastąpiło wyłącznie w związku z tym, że przedstawicielka ustawowa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań nie podpisała osobiście skargi, nie wskazała adresów zamieszkania, a także numerów pesel. W okolicznościach tej sprawy brak pełnomocnictwa mógłby być bowiem uznany za brak formalny skargi wyłącznie wtedy, gdyby wykazano, że M. S. należy do kręgu osób wskazanych w 35 § 1 p.p.s.a., co nie nastąpiło. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.