K 5/90

Nie wprowadzenie przez ustawę z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 74 poz. 443/ przepisów przejściowych mających zastosowanie do zasad poboru w 1990 r. podatku drogowego, określonych w art. 8 ust. 2 znowelizowanej ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. 1985 nr 12 poz. 50 ze zm./ oraz wprowadzenie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 stycznia 1990 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatkach o opłatach lokalnych /Dz.U. nr 2 poz. 12/ nie jest niezgodne z art. 1, art. 3 i art. 7 Konstytucji RP. Kwestionowany przez Rzecznika Praw Obywatelskich art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 74 poz. 443/ nie wprowadzał żadnej niekorzystnej dla podatnika zmiany zasady powstawania i wygasania obowiązku podatkowego w podatku drogowym.(...) Zmiany wprowadzone ustawą nie tylko nie pogorszyły sytuacji obywateli, lecz wręcz przeciwnie - pozwalają mu na uniknięcie opodatkowania podatkiem drogowym bez wyzbywania się własności przedmiotu opodatkowania, skoro dopuszczalne jest samo wyrejestrowanie. Nie trafne są zarzuty Rzecznika Praw Obywatelskich odwołujące się do art. 1 i art. 3 Konstytucji RP. Wprawdzie zaskarżona ustawa nie zawiera w zakresie podatku drogowego przepisów przejściowych, lecz nie wywołuje to naruszenia zasad, o których mówią cytowane artykuły Konstytucji. Nie można zatem zarzucać naruszenia zasad państwa prawnego, sprawiedliwości społecznej, praworządności tylko dlatego, że ustawodawca nie rozciągnął nowych regulacji na okresy wcześniejsze. Do tego bowiem sprowadzałyby się ewentualnie przepisy prawa intertemporalnego, czy "vacatio legis". Chociaż zasada niedziałania prawa wstecz nie jest zawarta w Konstytucji RP, Rzecznik Praw Obywatelskich powołuje się w tym zakresie na zasady wyrażone w art. 1, art. 3 i art. 7 Konstytucji. Rozporządzenie Ministra Finansów jedynie sprecyzowało wysokość stawek podatku drogowego. Nie można więc mówić o naruszeniu zasady zakazu retroaktywności prawa, tym bardziej, że wysokość tych stawek znajduje się znacznie poniżej górnej granicy określonej w ustawie.