I SA 842/92

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Janiny M., Krzysztofa i Adama G., Romana M., Janiny K., Andrzeja T. i Zofii T. na uchwałę Rady Gminy w W. w przedmiocie lokali użytkowych zajmowanych bezumowne. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę organu gminy może na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./ wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia. Dopuszczalność skargi na podstawie art. 101 ust. 1 powołanej wyżej ustawy jest uzależniona od wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia. Stosownie do art. 110 ust. 3 tej ustawy organ gminy ma wyznaczony w art. 35-36 Kpa termin do zajęcia w tym przedmiocie stanowiska. Jeśli w tym terminie nie wypowie się w sprawie żądania usunięcia naruszenia, dla strony otwiera się możliwość wniesienia skargi na uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego. Wprawdzie przepis art. 101 omawianej ustawy nie określa, w jakim terminie strona może wnieść skargę, ale wynika to pośrednio z przepisu art. 216a Kpa. Przepis ten nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów działu o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego do skarg na uchwałę organu gminy. Ma tu zatem odpowiednie zastosowanie przepis art. 199 par. 1 Kpa. Termin do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy biegnie od dnia powiadomienia strony przez organ gminy o negatywnym stanowisku wobec żądania usunięcia naruszenia bądź od upływu terminu wskazanego w art. 35-36 Kpa do zajęcia w tej materii stanowiska. Wezwanie rady gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego w uchwale podjętej w dniu 24 września 1991 r. złożyli: Janina M. w dniu 25 listopada 1991 r., Krzysztof i Adam G. w dniu 21 listopada 1991 r., Andrzej T. i Roman M. w dniu 22 listopada 1991 r. Natomiast Janina K. i Zofia T. nie wezwały rady gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego, wobec czego ich skarga jest niedopuszczalna. Skarga pozostałych skarżących, wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem rady gminy w dniu 20 maja 1991 r., jest spóźniona, została bowiem wniesiona ze znacznym uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 199 par. 1 Kpa, liczonego od bezskutecznego upływu terminu do zajęcia przez radę gminy stanowiska w przedmiocie żądania usunięcia naruszenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na zasadzie art. 204 par. 1 Kpa, orzekł jak w sentencji.