II SA/Kr 337/96

Zmiana rodzaju prowadzonej w obiekcie budowlanym działalności gospodarczej wymaga zezwolenia właściwego organu tylko wtedy, gdy wiąże się ze zmianą warunków bezpieczeństwa przeciwpożarowego, powodziowego lub pracy, warunków zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych lub ochrony środowiska bądź wielkości lub układu obciążeń. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 1995 r. wydanym na podstawie art. 71 ust. 3 w związku z art. 50 ust. 1 i art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego /Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26/, Kierownik Urzędu Rejonowego w G. nakazał Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowemu W. w W. wstrzymać działalność rozlewni wody mineralnej, prowadzoną w budynku piekarni, położonym na działce w W. Powodem wydania nakazu wstrzymania działalności były wyniki kontroli przeprowadzonej w dniu 23 listopada 1995 r. w budynku piekarni. Podczas tej wizji stwierdzono, że Przedsiębiorstwo W. dokonało zmiany sposobu użytkowania części pomieszczeń piekarni wymaganego prawem pozwolenia. W części tego obiektu urządzona została rozlewnia wody mineralnej, a ten nowy profil produkcji zmienił istniejące warunki sanitarno-higieniczne. Ponieważ zmiana ta nastąpiła bez wymaganego zezwolenia, konieczne stało się orzeczenie o wstrzymaniu działalności rozlewni wody mineralnej. W zażaleniu na to postanowienie, wniesionym przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe W. zarzucono, że w obiekcie piekarni nie były wykonywane żadne roboty budowlane, wymagające uzyskania stosownych pozwoleń, a przed uruchomieniem produkcji powiadomiono - celem odbioru pomieszczeń - Urząd Wojewódzki w N. - Wydział Ochrony Środowiska, Terenowego Inspektora Sanitarnego w G., Państwową Inspekcję Pracy w N. oraz miejscowy Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 1996 r. Wojewoda N. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie Wojewody N. zostało zaskarżone przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe W. w W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Strona skarżąca podkreślała również, iż przeznaczenie części piekarni na rozlewnię wody mineralnej nie było połączone z żadnymi robotami budowlanymi. W miejsce elektrycznych maszyn piekarniczych zamontowane zostały - również elektryczne - urządzenia służące do rozlewu wód. Maszyny te przy tym zużywają mniej energii elektrycznej. Nie zmieniły się warunki bezpieczeństwa pracy, ochrony środowiska oraz sanitarne. Zarówno produkcja piekarnicza, jak i rozlewnie wody mineralnej to ta sama branża spożywcza. Rozpoznając skargę, Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Według zaś przepisu art. 71 ust. 2 pkt 2 tejże ustawy, zmiana taka może polegać także na podjęciu albo zaniechaniu w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony bądź wielkość lub układ obciążeń. W rozpatrywanym przypadku organy administracji przyjęły, że zmiana sposobu użytkowania budynku piekarni poprzez uruchomienie tam rozlewni wód mineralnych jest tego rodzaju zmianą w sposobie użytkowania obiektu budowlanego, która wymaga pozwolenia właściwego organu. Stanowisko to nie jest uzasadnione. Zarówno bowiem poprzednio, jak i obecnie budynek jest użytkowany w podobny sposób, tj. dla celów prowadzenia działalności gospodarczej, polegającej na produkcji pieczywa, zaś obecnie - na rozlewaniu wody mineralnej. W świetle cytowanego powyżej przepisu art. 71 ust. 2 pkt 2 - Prawa budowlanego rozpoczęcie rozlewania wody mineralnej byłoby dopiero wówczas zmianą sposobu użytkowania wymagającą zezwolenia właściwego organu - gdyby związane było ze zmianą warunków bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunków zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych lub ochrony środowiska bądź wielkości lub układu obciążeń. Co do zaistnienia tego rodzaju następstw wprowadzonej zmiany braku jest w rozpatrywanej sprawie koniecznych ustaleń i rozważań organów administracji. Jest to równoznaczne z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, określonych w art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa, przewidujących obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Ta wadliwość postępowania powinna zostać usunięta w toku ponownego rozpatrywania sprawy. Należy przy tym mieć na uwadze - co wyżej już podkreślono - że nie każdy przypadek podjęcia w obiekcie budowlanym określonej działalności - innej od dotychczasowej - stanowi zmianę sposobu użytkowania tego obiektu, wymagającą zezwolenia właściwego organu. Zezwolenie to konieczne jest bowiem tylko w tego rodzaju zmianach, które wywołują następstwa określone w przepisie art. 71 ust. 2 pkt 2 - Prawa budowlanego. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o przepisy art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz 22 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.