II SA/Kr 1853/96

1. Błędne zakwalifikowanie środka wnoszonego przeciwko projektowi planu, nie stanowi jedynie nieistotnego naruszenia prawa. Zaliczenie zgłoszonych uwag do zarzutów otwiera bowiem możliwość złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę o odrzuceniu zarzutów /art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. nr 89 poz. 415/. Co prawda na uchwałę o odrzuceniu protestu możliwe jest wniesienie skargi w oparciu o art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74 ze zm./, ale tryb ten jest bardziej skomplikowany, a nadto przy wniesieniu takiej skargi również konieczne jest wylegitymowanie się interesem prawnym lub uprawnieniem. Ponadto zaliczenie pisemnego stanowiska do zarzutów powoduje po stronie organu gminy obowiązek prawnego i faktycznego uzasadnienia uchwały o uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutu /art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym/. 2. W świetle art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym niedopuszczalne jest łączne traktowanie wszystkich wniesionych zarzutów i uzasadnienie ich odrzucenia w sposób łączny. Istotą prawnego i faktycznego uzasadnienia jest wszakże wypowiedzenie się w kwestii indywidualnej, prawnej i faktycznej sytuacji danego podmiotu. Wyciąg z uchwały doręczony zainteresowanym /art. 18 ust. 2 pkt 10 wyżej wymienionej ustawy/ powinien zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.