I SA/Lu 499/96

uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie wymiaru cła. Ustalenia poczynione przez Urząd Kontroli Skarbowej nie były faktycznie znane organowi celnemu, ani stronie w chwili wydawania decyzji o dopuszczeniu towaru celnego na polski obszar celny i wymiarze należności celnych, która stała się ostateczna. Z tych też przyczyn stanowi to nową okoliczność faktyczną, która istniała w chwili wydawania decyzji ostatecznej lecz nie była znana stronie ani organowi celnemu wydającemu decyzję, a tym samym stanowi to przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 5 Kpa. Niedopuszczalne jest w państwie praworządnym aby organy administracji państwowej na "użytek" wymiaru podatku dochodowego przyjmowały inną wartość niż dla ustalenia cła, jakkolwiek w obu przypadkach dotyczy to tego samego towaru. Zakaz wydawania decyzji określonej w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /tekst jednolity Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ nie dotyczy decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania /art. 145 par. 1 Kpa/ bądź też w przypadku stwierdzenia nieważności /art. 156 par. 1 Kpa/. W sytuacjach powyższych aktualne byłyby terminy i warunki określone odpowiednio w art. 146 par. 1 i 2 Kpa oraz art. 156 par. 2 Kpa.