I SA/Kr 1242/96

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzją z dnia 22 kwietnia 1996 r. Urząd Gminy w P. na podstawie art. 101 Kpa oraz art. 5 ust 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych i art. 2 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, zwiększył wymiar podatku od nieruchomości za 1996 r. należnego od Zakładu Gazowniczego do kwoty 876,50 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż w złożonej deklaracji podatnik nieprawidłowo podał wartość budowli podlegającej opodatkowaniu. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Zakład Gazowniczy, wnosząc o jej uchylenie. Strona skarżąca podniosła, iż w deklaracji nie wykazano wartości stacji redukcyjno-pomiarowej gazu typu "szafa metalowa", która to budowla, stosownie do obowiązujących przepisów, jest zwolniona od podatku od nieruchomości. Na dowód zasadności powyższego twierdzenia strona dołączyła kserokopię pisma głównego księgowego Okręgowego Zakładu Gazownictwa z dnia 24 lipca 1992 r. Decyzją z dnia 31 października 1996 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło zaskarżone decyzje w całości i określiło wysokość należnego od Zakładu Gazowniczego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za w rok 1994 na kwotę 1.492,80 zł. W uzasadnieniu wskazano, iż art. 7 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych enumeratywnie wylicza grunty i obiekty podlegające z mocy prawa zwolnieniu od podatku od nieruchomości, katalog ten nie zawiera w swoim zbiorze gazowych stacji redukcyjno-pomiarowych. Podniesiono również, iż nie można utożsamiać stacji redukcyjno-pomiarowych z rurociągami gazowymi zwolnionymi z mocy prawa od podatku od nieruchomości, ponieważ katalog zwolnień zawarty w przepisie art. 7 jest katalogiem zamkniętym. Wskazano także, że organ I instancji, nieprawidłowo sformułował sentencję zaskarżonej decyzji, gdyż orzekł o zwiększeniu kwoty należnego podatku zamiast określić wysokość zobowiązania podatkowego należnego od Zakładu Gazowniczego z tytułu podatku od nieruchomości. Decyzję tę Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA Oddział w K. zaskarżyło do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie definiuje użytego w niej pojęcia "rurociągi gazowe". Strony odwołują się do pojęć zawartych w aktach normatywnych dotyczących budownictwa. Jednak wykładnia językowa art. 7 ust. 1 pkt 5 nie pozwala na stosowanie wprost pojęć z zakresu prawa budowlanego do terminów ujętych w tym przepisie. Trzeba zwrócić uwagę na charakter, w jakim użyte jest wyrażenie "rurociągi gazowe". Ustawodawca wyrażenie "rurociągi" odnosi do wszystkich nośników energii oraz wody. Zaś akty normatywne odnoszące się do budowy urządzeń gazowych, ciepłowniczych, paliwowych czy wodociągowych używają własnej, zróżnicowanej terminologii. Dlatego uprawniony wydaje się pogląd, iż wyrażenie użyte w powołanym wyżej przepisie powinno być interpretowane autonomicznie. Takie założenie prowadzi do wniosku, iż pojęcie rurociągu gazowego czy paliwowego nie obejmuje tylko samej rury, lecz również integralne z nią elementy składowe. Chodzi więc w tym przepisie o funkcjonalną całość, a nie samą rurę. Sąd nie podziela poglądu, iż nowelizacja ustawy, stwarza nowy stan prawny w tej dziedzinie. Zakres nowelizacji tego przepisu zdaje się wskazywać na uściślający charakter zmiany. Chodzi raczej o doprecyzowanie zakresu zwolnień, by nie budziły one wątpliwości, a nie kreowanie nowych zwolnień. W każdym razie urządzenie znajdujące się w P. stanowi integralną część rurociągu gazowego w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy. Dlatego zasadnie twierdzi skarżący, że został naruszony wymieniony wyżej przepis. Z powyższego wynika, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem. W związku z tym, NSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.