II SA/Kr 476/96

Opinia zarządu gminy w sprawie zezwolenia na sprzedaży napojów alkoholowych nie wiąże organu wydającego zezwolenie. Podlega jego ocenie w ramach swobodnej oceny materiału dowodowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżącemu odmówiono zezwolenia na sprzedaż alkoholu ze względu na negatywną opinię zarządu gminy. Z uzasadnień decyzji obydwu instancji wynika, że opinii zarządu gminy w tej sprawie przypisano znaczenie decydujące. Jest to pogląd błędny. Gdyby tak było, to zbędne byłoby wydawanie decyzji administracyjnej, a treść art. 18 obecnie obowiązującej ustawy o wychowaniu w trzeźwości brzmiałaby zapewne inaczej, gdyż wystarczająca byłaby opinia zarządu gminy w tej materii. Opinia zarządu jest oczywiście niezbędna do wydania decyzji - pozwolenia na sprzedaż alkoholu, ale do takiej opinii stosuje się przepisy art. 106 Kpa, odnoszące się do postanowień. W par. 1 tegoż przepisu chodzi o przepis prawa materialnego. Takim przepisem jest art. 18 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwoŚci i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, który uzależnia wydanie decyzji przez wójta lub burmistrza /prezydenta miasta/ w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych od zajęcia stanowiska przez zarząd gminy, w formie opinii. Przepis art. 106 Kpa odnosi się do organów administracji państwowej w rozumieniu art. 5 par. 2 pkt 2 Kpa, do których zalicza się także organy samorządu terytorialnego, którymi według art. 5 par. 2 pkt 6 Kpa są przede wszystkim organy gmin. W art. 106 Kpa chodzi o współdziałanie takich organów administracji państwowej, którym przepisy prawa materialnego przyznały uprawnienia do załatwiania określonego rodzaju spraw indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej /art. 1 par. 1 pkt 1 i par. 2 Kpa/. (...) Jeden z tych organów jest uprawniony do całościowego, końcowego rozstrzygnięcia sprawy przez wydanie decyzji administracyjnej, natomiast pozostałe organy współdziałające są uprawnione do zajęcia stanowiska w sprawie w formie określonej przez przepis prawa materialnego. (...) Wójt lub burmistrz /prezydent miasta/ jest organem gminy, co najmniej w tej sferze działalności samorządu terytorialnego, która obejmuje załatwianie spraw indywidualnych, rozstrzyganych decyzjami administracyjnymi. Jako organ uprawniony do wydawania decyzji administracyjnych ma swoje własne, autonomiczne i odrębne od innych organów gminy, w tym od zarządu, uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów prawa materialnego. Wpływ zarządu na sposób rozstrzygnięcia konkretnej, indywidualnej sprawy przez wójta może mieć miejsce tylko w przypadkach i formach wyraźnie, ściśle i jednoznacznie określonych w przepisach ustawowych. Zarząd gminy nie ma uprawnień nadzorczych w stosunku do wójta /burmistrza, prezydenta miasta/ w sprawach indywidualnych objętych jego kompetencją do wydawania decyzji administracyjnych. (...) Opinia zarządu gminy, jej treść i moc dowodowa, podlega autonomicznej ocenie wójta /burmistrza, prezydenta miasta/ na tle całokształtu materiału dowodowego sprawy, jako jedna z części tego materiału. Objęta jest zasadą swobodnej oceny dowodów przez organ wydający decyzję /art. 80 Kpa/, według zasad określonych w art. 77 par. 1 i art. 107 par. 3 Kpa. Takie właśnie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 września 1995 r. VI SA 10/95 /ONSA 1995 nr 4 poz. 152/, w sprawie m.in. wzajemnych relacji pomiędzy opinią zarządu gminy a decyzją administracyjną w przedmiocie wydawania zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. (...) Z tych powodów skarga zasługiwała na uwzględnienie.