I SA/Po 910/96

skargę oddala. Prezydent miasta P. decyzją z 1 marca 1996 r. ustalił Hieronimowi K. podatek od nieruchomości za rok 1996 w kwocie 150,10 zł, płatny w ratach z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Podatek naliczono od nieruchomości dzierżawionej przez podatnika od Zarządu Miasta P. (...) W odwołaniu od tej decyzji Hieronim K. wniósł o znaczne zmniejszenie podatku, którego wysokość zwiększono 15,5 razy. Podniósł, że obecny stan zdrowia nie pozwala mu na zapłacenie podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z 29 kwietnia 1996 r., utrzymało w mocy zaskarżona decyzję. (...) W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Hieronim K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji jako krzywdzących. Skarżący podniósł, że w zasadzie nie powinien płacić podatku od nieruchomości, gdyż nie jest właścicielem lokalu ani ziemi, na której jest on usytuowany. (...) Obowiązek płacenia podatku od nieruchomości wydzierżawionej przez skarżącego od Zarządu Miasta P. wynika z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych, prawnych oraz jednostkach organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, które są posiadaczami zależnymi lub zarządzają nieruchomościami albo obiektami budowlanymi nie złączonymi trwale z gruntem, stanowiącymi własność Skarbu Państwa lub gminy, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem albo z zarządu ustanowionego przez właściciela. Skarżący zawarł umowę najmu lokalu użytkowego 19 lipca 1994 r. z Zarządem Miasta P. W związku z tym zobowiązany jest płacić podatek od nieruchomości, mimo że nie jest właścicielem obiektu ani ziemi, na której usytuowany jest ten obiekt. Wysokość stawki podatku od nieruchomości wynika natomiast z uchwały Rady Miejskiej P. z 19 grudnia 1995 r. w sprawie podatku od nieruchomości. Trudna sytuacja skarżącego może natomiast stanowić podstawę do ubiegania się o umorzenie naliczonego podatku w całości lub w części w trybie ustawy o zobowiązaniach podatkowych, na co zwróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji. Z tych względów na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalono.