I SA/Po 1571/96

oddala skargę w przedmiocie podatku od środków transportowych. Burmistrz Miasta decyzją z 18 czerwca 1996 r., działając na podstawie art. 9 ust. 1, 3, 6 i art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ i par. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1993 r. w sprawie określenia stawek podatku od środków transportowych /Dz.U. nr 121 poz. 539/ oraz art. 5 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, ustalił Przedsiębiorstwu Przewozu Towarów Państwowej Komunikacji Samochodowej wysokość zaległości z tytułu podatku od środków transportowych za 1994 rok od pojazdów stanowiących przydziały mobilizacyjne, w kwocie 11.176,80 zł, wraz z należnymi odsetkami w wysokości 0,19 procent za każdy dzień zwłoki, licząc od 16 lutego 1994 roku. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że zaległość podatkowa została ustalona zgodnie z powołanymi przepisami oraz na podstawie przeprowadzonej weryfikacji wykazów środków transportowych złożonych przez Przedsiębiorstwo za lata 1992-1994. Ponadto Burmistrz Miasta za zasadny uznał zarzut zawarty w wyroku NSA z dnia 7 marca 1996 r. SA/Po 1076/95, w sprawie ustalenia zaległości w podatku od środków transportowych ze skargi Przedsiębiorstwa PKS, uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i decyzję organu pierwszej instancji, że organy administracji powinny wyjaśnić w odpowiedniej jednostce wojskowej charakter /status/ pojazdów znajdujących się w posiadaniu podmiotów gospodarczych, a będących na przydziałach mobilizacyjnych z przeznaczeniem ich do dostarczenia dla sił zbrojnych. Pismem z 22 maja 1996 r. Burmistrz zwrócił się do Wojskowej Komendy Uzupełnień o udzielenie stosownej informacji. W odpowiedzi z 28 maja 1996 r. WKU wyjaśnia, że pojazdy stanowiące własność Przedsiębiorstwa, będące na przydziałach mobilizacyjnych, nie są środkami transportowymi stanowiącymi zapasy mobilizacyjne. W związku z czym pojazdy te są opodatkowane podatkiem od środków transportowych. Przedsiębiorstwo Przewozu Towarów PKS odwołało się od powyższej decyzji, zarzucając organowi pierwszej instancji naruszenie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ponadto uchybienie zaleceniom wynikającym z wyroku NSA w sprawie SA/Po 1076/95, ponieważ nie zostało wyjaśnione, jaki charakter mają pojazdy, które określa się jako grupę pojazdów tzw. zapasu mobilizacyjnego. Odwołujące się Przedsiębiorstwo PKS podniosło, że niesłusznie zostało obciążone odsetkami od 16 lutego 1994 roku, skoro sporna kwestia nie wystąpiła z jego winy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z 25 września 1996 r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia wysokości należnych odsetek i ustaliło je w wysokości (...). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił w całości ustalenia i stanowisko prawne Burmistrza Miasta. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Przedsiębiorstwo PKS zarzuciło zaskarżonej decyzji naruszenie prawa materialnego /art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych/, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego Przedsiębiorstwa, organy podatkowe pierwszej i drugiej instancji nie wyjaśniły kwestii charakteru zapasów mobilizacyjnych odnoszących się do pojazdów będących przedmiotem sporu. Przedsiębiorstwo w 1994 roku przeznaczało na zabezpieczenie potrzeb mobilizacyjnych jednostek wojskowych pojazdy w liczbie 38 sztuk i 12 przyczep, co wiąże się z koniecznością dokonywania częstych kontroli technicznych tych pojazdów i przeprowadzenia ich remontów. Zdaniem skarżącego, zapasy mobilizacyjne tym się charakteryzują że na każde żądanie wojska należy mu dostarczyć żądaną liczbę środków transportowych sprawnych technicznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem sporu pomiędzy skarżącym Przedsiębiorstwem a organami podatkowymi w niniejszej sprawie jest w istocie wykładnia przepisu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./, określającego zwolnienie od podatku od środków transportowych. Stosownie do treści tego przepisu, zwalnia się od podatku środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nie zawiera definicji "zapasów mobilizacyjnych". Brakuje również określenia tego pojęcia w ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16/. W tej sytuacji organy administracji zobowiązane są wyjaśnić i ustalić, czy konkretne pojazdy faktycznie stanowią zapasy mobilizacyjne, co wskazano już w wyroku NSA z dnia 7 marca 1996 r. SA/Po 1076/95, w tej sprawie. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, w ponownym postępowaniu Burmistrz Miasta zwrócił się do Wojskowej Komendy Uzupełnień o udzielenie informacji w przedmiocie statusu środków transportowych stanowiących własność Przedsiębiorstwa Przewozu Towarów PKS, uzyskując 28 maja 1996 r. pisemną odpowiedź tego organu, że pojazdy, o których wyżej mowa, nie są środkami transportowymi stanowiącymi zapasy mobilizacyjne. Ponadto, zgodnie z wyjaśnieniem Departamentu Prawnego Ministerstwa Obrony Narodowej z 10 sierpnia 1995 r. (...), pojęcie "środki transportowe stanowiące zapasy mobilizacyjne" /którym posłużył się ustawodawca w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych/ obejmuje w resorcie obrony narodowej i w resorcie spraw wewnętrznych zapasy nienaruszalne, wydzielone i utrzymywane w czasie pokoju w ustalonych jednostkach na potrzeby ich rozwinięcia do etatów wojennych. Natomiast środki transportowe znajdujące się w posiadaniu podmiotów gospodarczych, będące na przydziałach mobilizacyjnych do sił zbrojnych i jednostek przewidzianych do militaryzacji /zgodnie z przepisami w sprawie świadczeń na rzecz obrony - ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej/ nie są środkami transportowymi stanowiącymi zapasy mobilizacyjne. Są one w bieżącym użytkowaniu ich posiadaczy i nie stosuje się do nich przepisów art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Powyższe wyjaśnienia kompetentnych organów wojskowych - w ocenie Sądu - mają decydujący wpływ na ustalenie statusu środków transportowych stanowiących zapasy mobilizacyjne, będących w posiadaniu i użytkowaniu skarżącego Przedsiębiorstwa. Z tego też względu należy przyjąć, że Burmistrz Miasta zasadnie ustalił dla Przedsiębiorstwa PKS podatek za 1994 rok od środków transportowych będących zapasami mobilizacyjnymi, przy uwzględnieniu zarzutu strony, co do liczby tych środków w latach 1992-1994. Ponadto, w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalono zmienną wysokość należnych odsetek. Z tych przyczyn, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, należało orzec jak w sentencji wyroku.