I SA/Kr 95/97

Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci. Konsekwencją utraty zdolności prawnej jest to, że w stosunku do osoby zmarłej nie można wszcząć i prowadzić postępowania administracyjnego i wydać decyzji. Natomiast orzekanie o odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy następuje w innym /odrębnym/ postępowaniu /art. 40 i art. 44 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych - Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z uchwałą Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 1997 r. FPS 6/97 /ONSA 1998 Nr 1 poz. 1/ - "po śmierci podatnika nie jest dopuszczalne wszczęcie postępowania w sprawie określenia wysokości niewykonanego przez niego zobowiązania podatkowego, nie oznacza to jednak, że zobowiązanie podatkowe, powstałe ex lege "wygasło na skutek śmierci podatnika". W związku z tym, że podmiotem obowiązku podatkowego jest podatnik, na którym ciąży taki obowiązek poddania się postępowaniu wymiarowemu, to w sytuacji, gdy następuje śmierć tego podmiotu, przestaje istnieć osoba, na której taki obowiązek ciąży. Zdolność prawna osoby fizycznej ustaje z chwilą jej śmierci. Konsekwencją utraty zdolności prawnej jest to, że w stosunku do osoby zmarłej nie można wszcząć i prowadzić postępowania administracyjnego i wydać decyzji. Natomiast orzekanie o odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy następuje w innym /odrębnym/ postępowaniu /art. 40 i art. 44 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych/. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 55 ust. 1 tej ustawy.