II SA/Łd 1119/96

oddala skargę w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna i tym samym nie mogła być uwzględniona. Zgodnie z przepisem art. 218 par. 1 Kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 par. 2 pkt 2 Kpa, organ administracji jest obowiązany wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Jak wynika z akt sprawy, dokumenty z okresu okupacji, które mogłyby prowadzić do potwierdzenia faktu zamieszkiwania Henryka D., w czasie okupacji, w R. nie istnieją. Ponadto nie istnieje, wskutek zaginienia, dowód pośredni - koperta osobowa zawierająca ankietę złożoną przez Henryka D. w chwili ubiegania się o wydanie dowodu osobistego. Brak tej ankiety uzasadnia pominięcie w dalszych rozważaniach kwestii czy zawarte w niej dane mogłyby, zważywszy, że wpisał je Henryk D. i nie były weryfikowane, być uznane za "inne dane" znajdujące się w posiadaniu organu. Główny zarzut skargi odnosi się do kwestii pominięcia przez organ jako dowodu w sprawie, w ramach postępowania wyjaśniającego, zeznań Henryka D. w postępowaniu rentowym skarżącego. Przepis par. 2 art. 216 Kpa stanowi, że organ administracji, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Zasadne są argumenty uzasadnienia zaskarżonej decyzji, że wydawanie zaświadczeń oparte jest, co do zasady, na posiadanych przez organ danych. Uproszczony charakter postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń sprawia, że nie można w nim stosować powoływanej przez skarżącego zasady /uregulowanej w art. 75 par. 1 Kpa/ dopuszczania jako dowód wszystkiego co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. "Konieczne" postępowanie wyjaśniające o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie nie może być substytutem danych wynikających z prowadzonych przez właściwy organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu o jakich mowa w art. 218 par. 1 Kpa. Zasadnie zatem uznał organ odwoławczy, że konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawców, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca, a także ustalenia jakiego rodzaju ewidencja i rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. Takie postępowanie organ I instancji przeprowadził, zasadnie, natomiast odmówił wydania zaświadczenia tylko w oparciu o zeznanie świadka bo naruszałoby to przepis art. 218 Kpa. Takie stanowisko zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 stycznia 1997 r. /SA/Ł 3105/95 - OSP 1998 z. 6 poz. 106 z aprobującą glosą E.Ochendowskiego/ formułując tezę, że "określenie danych znajdujących się w jego posiadaniu", użyte w art. 218 par. 1 Kpa, nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco przez obejmowanie nim także danych dostarczonych właściwemu organowi przez osobę ubiegającą się o zaświadczenie w celu potwierdzenia faktów z tych danych wynikających" Zważywszy, że zaskarżone postanowienie prawa nie naruszało, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.