II SA/Wr 1082/98

postanawia oddalić wniosek skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 17 sierpnia 1998 r. w przedmiocie przywrócenia uprawnień kombatanckich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 350 par. 1 Kpc w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja sprostowania odnosi się także do wszelkiego rodzaju postanowień /art. 361 Kpc/. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji wyroku jego komparycji /niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, daty postanowienia - wyroku, nazwiska sędziów, określenia żądania/ jak i w uzasadnieniu wyroku /postanowienia/ w jego części opisowej i rezolutywnej. Sprostowaniu mogą ulegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione również w uzasadnieniu orzeczenia. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 350 Kpc. Wszystkie wymienione w tym przepisie wady orzeczenia charakteryzują się ich oczywistością stanowiącą zarazem granice przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Z uwagi na fakt, iż skarżący domaga się "sprostowania oczywistej omyłki" to zauważyć należy, iż pod tym pojęciem nie mieszczą się przeoczenia sądu jakich dopuścił się tenże przy rozpatrywaniu sporu. Nie podlega więc sprostowaniu mylne ustalenie faktu chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. W rozpoznawanej sprawie z takim przypadkiem mamy do czynienia. Sąd w części opisowej postanowienia z dnia 17 sierpnia mylnie ustalił fakt, iż skarżący przesłał do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który przesyłkę poleconą nadaną w dniu 1 czerwca 1998 r. przesłał Sądowi. Z lektury akt administracyjnych wynika, iż skarga nadana została w Warszawie, zaś skarżący mieszka we Wrocławiu stąd też doszło do mylnego ustalenia faktu. Jednakże to mylne ustalenie faktu nie może być prostowane w trybie art. 350 par. 1 Kpc stąd też należało oddalić wniosek skarżącego o sprostowanie oczywistej omyłki. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż wskazane mylne ustalenie faktu nie wpływa na ocenę merytoryczną powołanego postanowienia, gdyż skarga do NSA jak to słusznie wywiedziono w tym orzeczeniu będzie dopuszczalne po wydaniu przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o ponownej decyzji w ramach zgłoszonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.