II SA/Lu 206/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Tadeusza B. na decyzję Wojewody R. z dnia 16 stycznia 1998 r. (...) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego - uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia 16 stycznia 1998 r. (...) wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /Dz.U. 1993 nr 13 poz. 60 ze zm./ Wojewódzki Zespół Pomocy Społecznej w R. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia 9 grudnia 1997 r. w sprawie odmowy przyznania Halinie i Tadeuszowi B. pomocy w formie zasiłku okresowego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał między innymi, że zgodnie z art. 31 ust. 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej zasiłek okresowy z pomocy społecznej może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego osoby lub rodziny ustalonego zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, a dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb ze względu na : długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, brak możliwości zatrudnienia, brak uprawnień do renty rodzinnej po osobie na której ciążył obowiązek alimentacyjny, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Z przedłożonych akt sprawy wynika, że Halina B. zamieszkuje wspólnie z mężem oraz trojgiem dzieci. Rodzina prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Halina B. zarejestrowana jest w Rejonowym Urzędzie Pracy w R. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Prawo do zasiłku dla bezrobotnych utraciła z dniem 6.03.1997 r. Posiada wykształcenie wyższe mgr inż. matematyki. Tadeusz B. posiada również wykształcenie wyższe mgr ekonomii a ponadto ukończył kurs małej gastronomii. Tadeusz B. prawo do zasiłku dla bezrobotnych utracił z dniem 18.10.1997 r. Jak wynika z umowy o pracę zawartej w dniu 1 grudnia 1997 r. Tadeusz B. podjął pracę w zakładzie FPP "F." w A., na czas określony od dnia 1.12.1997 r. do 31.05.1998 r. Jednakże w dniu 10.12.1997 r. dokonał w Rejonowym Urzędzie Pracy ponownej rejestracji jako bezrobotny bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych z powodu nie przepracowania 365 dni w okresie ostatnich 18 miesięcy. Na decyzji RUP widnieje pieczątka, że w dniu 10 grudnia 1997 r. brak dla niego odpowiedniej oferty pracy. Miesięczny dochód rodziny w dacie przeprowadzenia wywiadu kontrolnego tj. 20.11.1997 r. ustalono w kwocie 212,46 zł. tj. zasiłek rodzinny - 116,4 zł. i zasiłek pielęgnacyjny - 96;06 zł. pobierane w RUP. Zgodnie z par. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego /Dz.U. nr 26 poz. 140/ osoby ubiegające się o przyznanie zasiłku okresowego w związku z brakiem możliwości zatrudnienia winny udokumentować brak propozycji zatrudnienia oraz przekwalifikowania /zaświadczenie z RUP/, jak również własna aktywność w poszukiwaniu pracy. Halina i Tadeusz B. są osobami w wieku aktywności zawodowej; zdolnymi do podjęcia pracy, posiadaj, wykształcenie wyższe i powinni czynić większe starania w kierunku podjęcia pracy i zapewnienia rodzinie środków utrzymania. Biorąc pod uwagę powyższe, organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji organu I instancji i orzekł jak w sentencji decyzji. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Tadeusz B., domagając się jej uchylenia. W skardze powołuje się na swoją trudną sytuację materialną gdyż obydwoje z żoną są bezrobotnymi bez prawa do zasiłku. Jedynym ich dochodem na 5-cio osobową rodzinę są świadczenia rodzinne i zasiłek pielęgnacyjny w łącznej kwocie 211 zł. W tej sytuacji wnosi o uwzględnienie jego skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację faktyczna i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, że Tadeusz B. urodzony 8.07.1956 r. jest magistrem ekonomii, nie pracuje. Halina B., żona skarżącego urodzona 13.11.1956 r. jest magistrem matematyki, nie pracuje. W wyniku przeprowadzonych wywiadów ustalono, iż małżonkowie B. zamieszkują w R. przy ul. P. 67 w domu jednorodzinnym, stanowiącym własność Janiny N., matki Haliny B. Halina B. jest właścicielką mieszkania spółdzielczego w R. przy ul. P. 24/13, w którym Maria A. wykonuje usługi rachunkowe. Zatem uznano, iż małżonkowie B. mogą uzyskiwać dochód z najmu lokalu mieszkalnego, Czy taki dochód uzyskują, nie udało się ustalić. W mieście, w którym pracę tracą osoby bez kwalifikacji; objęcie pomocą rodziny, która ma możliwości intelektualne do uzyskania dochodu jest: niemożliwe z uwagi na ograniczone środki budżetowe. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga w sprawie niniejszej nie jest zasadna: i podlega oddaleniu. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 31 ust: 1 pkt 3 cyt. ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej w związku z par. 4 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 cytowanego rozporządzenia z dnia 10 marca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznania zasiłku okresowego. Z przepisów tych wynika; że zasiłek okresowy z pomocy społecznej może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód na osobę lub rodzinę nie przekracza kryterium określonego w art. 4 ust. 1, a dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb ze względu na brak możliwości zatrudnienia przy czym osoba ubiegająca się o zasiłek powinna udokumentować: 1/ fakt zarejestrowania się w urzędzie pracy, brak propozycji zatrudnienia oraz przekwalifikowania - zaświadczeniem wydanym przez ten urząd, 2/ własną aktywność w poszukiwaniu pracy. Przede wszystkim należy podnieść, że zaskarżona decyzja ma charakter uznaniowy. Kontrola takich decyzji przez Sąd jest ograniczona, Sąd bowiem dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z przepisami prawa bada czy organy decyzyjne przy jej wydawaniu nie naruszyły granic swobodnej oceny dowodów. Ocena materiału dowodowego w sprawie należy do organów administracji. Sąd stwierdził, że materiał dowodowy został zebrany zgodnie z art. 77 par. 1 Kpa, a następnie oceniony przez organ wyższy w sposób spełniający wymogi z art. 80 Kpa. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom art. 107 par. 3 Kpa. Skarżący i jego żona są w wieku aktywności zawodowej i posiadają wyższe wykształcenie. Tadeusz B. jest magistrem ekonomii. Halina B. - jest magistrem matematyki. Halina B. nie udokumentowała braku propozycji zatrudnienia oraz braku możliwości przekwalifikowania się. Swoje mieszkanie własnościowe przy ul. P. w R. oddali kuzynce, która prowadzi w nim biuro rachunkowe i ponosi wszystkie opłaty z nim związane, a więc mają możliwość uzyskania z niego dodatkowych dochodów. Zdaniem organów decyzyjnych biorąc pod uwagę powyższe okoliczności wnioskodawcy maja możliwość uzyskania dochodów, jednak nie wykorzystując oni własnych środków, możliwości i uprawnień, a jedynie biernie oczekują na pomoc społeczną. Pomoc społeczna zgodnie z art. 1 ust. 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej, należy kierować do osób i rodzin w trudnej sytuacji życiowej, które nie są w stanie jej pokonać wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia, tym bardziej że środki budżetowe na ten cel są ograniczone. Sąd stwierdza, że dokonując oceny materiału dowodowego w sprawie niniejszej organy decyzyjne nie naruszyły granic swobodnej oceny dowodów. W tych więc warunkach, skoro zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji prawa nie narusza, to brak jest ustawowych podstaw do uwzględnienia skargi, która na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podlega oddaleniu.