II SA/Łd 2465/97

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Wielobranżowej Spółdzielni Pracy w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 10 września 1997 r. w przedmiocie odmowy przekazania w użytkowanie wieczyste gruntu położonego w Ł. przy ulicy K. 194 postanowił umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z mającym odpowiednie zastosowanie do postępowania przed sądem administracyjnym art. 355 par. 1 Kpc /w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Zgodzić się należy ze stanowiskiem przyjmującym, że określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia pozwu /skargi w postępowaniu przed NSA/ nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznawania sprawy /por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, t. I pod red. K. Piaseckiego, Warszawa 1996, str. 1070/. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż już po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Z dniem 1.01.1998 r. weszła w życie ustawa z dnia 2l sierpnia l997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/, jak wprost stanowi art. 242 tej ustawy. Z dniem wejścia w życie wymienionej ustawy utraciły moc: ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./, na mocy art. 241 pkt 1 cyt. ustawy, oraz ustawa z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464 ze zm./, jak stanowi art. 241 pkt 2. W myśl przepisu art. 207 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nawiązującego do uregulowań z art. 80 wymienionej ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, uwłaszczenie posiadaczy nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy następuje przez oddanie tych nieruchomości w użytkowanie wieczyste w drodze umowy lub w trwały zarząd, w drodze decyzji. Zgodnie z art. 204 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, spółdzielni, związkowi spółdzielczemu oraz innym osobom prawnym, użytkownikom gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub gminy przysługuje roszczenie o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu, a zawarcie umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste następuje bez przetargu /ust. 2/. W stanie prawnym obecnie obowiązującym, oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste następuje tylko w drodze umowy, która jest aktem cywilnoprawnym. Powoduje to, że nawet wzruszenie przez Sąd zaskarżonej decyzji nie doprowadziłoby do uzyskania zarówno decyzji pozytywnej, jak i negatywnej w sprawie oddania gruntu w użytkowanie wieczyste. Z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w zakresie oddania przedmiotowego gruntu w użytkowanie wieczyste stronie skarżącej /art. 105 par. 1 Kpa/ w stanie prawnym obowiązującym od 1.01.1998 r. postępowanie takie podlegałoby umorzeniu. W tym stanie prawnym orzekanie przez Sąd o legalności zaskarżonej decyzji stało się zbędne, co skutkowało umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 355 par. 1 Kpc w związku z art. 59 powołanej już wcześniej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.