I SA/Łd 126/97
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny1999-02-19
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w postępowaniu o ustalenie kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji można jednocześnie rozpatrywać wniosek o umorzenie tych kosztów na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów dotyczących opłat za czynności egzekucyjne?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest odrębne od postępowania w sprawie umorzenia kosztów egzekucyjnych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów. Nie można tych postępowań traktować zamiennie, gdyż mają one różny przedmiot i cel. W związku z tym, zaskarżone postanowienie Izby Skarbowej, które błędnie połączyło te kwestie, naruszało prawo materialne.Stan faktyczny
Skarżąca Spółka Akcyjna wystąpiła o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych umorzonego postępowania egzekucyjnego. Urząd Skarbowy określił te koszty, a następnie Izba Skarbowa utrzymała w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, uznając za niezasadne dochodzone umorzenie kosztów egzekucyjnych. Spółka zaskarżyła postanowienie Izby Skarbowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając błędną wykładnię prawa.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Izby Skarbowej w P. z dnia 6 stycznia 1997 r. Zasądzono od Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi (...) Spółki Akcyjnej w Ł. na postanowienie Izby Skarbowej w /... / z dnia 6 stycznia 1997 r. w przedmiocie kosztów egzekucyjnych i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy w dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ uchybił zaskarżone postanowienie, a także na podstawie art. 55 ust. 1 tej ustawy zasądził od Izby Skarbowej w (...) na rzecz skarżącego pięćset dziesięć złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
We wniosku z dnia 22.11.1996 r. PBG SA w Ł. Oddział w P. - zwany dalej skarżącym - wystąpił o wydanie na podstawie art. 64 par. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 19966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych umorzonego postępowania egzekucyjnego przeciwko E. i J. małżonkom M.
W dniu 26.11.1996 r. Urząd Skarbowy w P. wydał postanowienie (...), w którym określił /i uzasadnił/ koszty egzekucyjne i ich wysokość.
Na postanowienie to skarżący wniósł zażalenie, którego zarzut, wniosek /i ich uzasadnienie/ odnoszą się do umorzenia w całości lub w części kosztów egzekucyjnych poprzez zastosowanie par. 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 1990 r. w sprawie opłat za czynności egzekucyjne oraz sposobu przeprowadzenia publicznej licytacji i trybu postępowania przy przechowywaniu i egzekucyjnej sprzedaży niektórych rodzajów ruchomości /Dz.U. nr 74 poz. 281 ze zm./.
Postanowieniem z dnia 6.01.1997 r. Izba Skarbowa w P. utrzymała wyżej wymienione postanowienie Urzędu Skarbowego w mocy wywodząc o niezasadności dochodzonego umorzenia kosztów egzekucyjnych i nietrafności dotyczącego tej problematyki wniosku zawartego w odwołaniu.
Z argumentacją tą skarżący polemizuje w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co do której Izba Skarbowa ustosunkowuje się - wnosząc o jej oddalenie - z powodów wskazanych co do zasady w postanowieniu II instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z upoważnienia art. 51 in initio ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podnieść i podkreślić należy, co następuje:
1. Postępowanie w sprawie wszczęte zostało z powołaniem się na przepis art. 64 par. 4 cytowanej ustawy egzekucyjnej w trybie nim ustanowionym. Wynika to wprost i jednoznacznie z treści wniosku jak i postanowienia Urzędu Skarbowego wniosek ten załatwiającego.
2. Przywołany art. 64 par. 4 nie jest tożsamy co do celu, sposobu i przedmiotu uregulowania z par. 7 ust. 1 pkt 3 cytowanego /również uprzednio/ rozporządzenia z dnia 4 lipca 1990 r.
3. Nieodróżnienie powołanych przepisów czy też "zamienne" ich stosowanie stanowi - w ich zakresie - obrazę prawa materialnego.
4. Art. 64 par. 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji reguluje tryb ustalenia kosztów egzekucyjnych. Jeżeli zostaną one w adekwatnej i ostatecznie zakończonej procedurze prawnej ustalone, uprawnionemu podmiotowi służy prawo wystąpienia o umorzenie kosztów egzekucyjnych - w odrębnym postępowaniu i na podstawie innych aniżeli analizowany art. 64 par. 4 przepisów prawa.
Z tych wszystkich powodów /konkludentnie - jak się wydaje/ zaprezentowaną wykładnią prawa w zaskarżonym postanowieniu uznać należało za prawnie znaczącą dla art. 22 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy o NSA.
W postępowaniu prowadzonym w trybie i na podstawie art. 64 par. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./ problematyka umarzania kosztów egzekucyjnych na. podstawie przepisów Rozdziału 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 1990 r. w sprawie opłat za czynności egzekucyjne oraz sposobu przeprowadzania publicznej licytacji i trybu postępowania przy przechowywaniu i egzekucyjnej sprzedaży niektórych rodzajów ruchomości /Dz.U. nr 47 poz. 281 ze zm./ nie może być rozpatrywana albowiem ustalanie kosztów postępowania egzekucyjnego i umarzanie kosztów egzekucyjnych to odrębne od siebie mające różny przedmiot rozstrzygnięć postępowania prawne.
Okoliczność, że postępowania te w ogólności dotyczą kosztów egzekucyjnych nie może zmienić konstatacji, że w postępowaniu z cyt. art. 64 par. 4 ustala się należne zgodnie z prawem koszty postępowania egzekucyjnego, podczas gdy przywoływane przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 1990 r. stanowią o przesłankach umorzenia w całości lub w części kosztów egzekucyjnych ustalonych w ostatecznie zakończonym odrębnym postępowaniu.
Z tych wszystkich powodów (...) wykładnię prawa zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu należało uznać za prawnie znaczącą w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy o NSA.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji uznawszy, że przedstawione powyżej poglądy prawne Sądu stanowić będą dla Izby Skarbowej dostateczne wskazówki dla doprowadzenia w sprawie do stanu zgodnego z prawem.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło