I SA/Kr 767/99

WyrokWSA w Krakowie1999-11-19

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka cywilna może być adresatem decyzji organu celnego w zakresie należności celnych, czy też adresatem takim są jej wspólnicy?
Ratio decidendi
Spółka cywilna, jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, nie może być samodzielnym adresatem decyzji organu celnego w zakresie należności celnych. Zgodnie z przepisami prawa celnego, podmiotem dokonującym obrotu towarowego z zagranicą jest podmiot działający na własny rachunek i we własnym imieniu. Spółka cywilna nie posiada własnego majątku ani nie działa we własnym imieniu, a jej majątek stanowi współwłasność łączną wspólników. W związku z tym, zobowiązania celne obciążają wspólników spółki cywilnej, a nie samą spółkę. Postępowanie celne powinno być zatem prowadzone wobec wszystkich wspólników z imienia i nazwiska.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji organu celnego wznawiającego postępowanie celne w zakresie należności celnych. Organ celny skierował decyzję do spółki cywilnej. Spółka cywilna podniosła zarzut, że nie może być adresatem takiej decyzji, gdyż podmiotem zobowiązanym są jej wspólnicy. Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, która była wadliwa.
Rozstrzygnięcie
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając ich nieważność z powodu naruszenia przepisów prawa.

Pełny tekst orzeczenia

Adresatem roszczeń organu celnego z tytułu należności celnych nie jest spółka cywilna, lecz wszyscy jej wspólnicy. Oznacza to, że organ celny wznawiając postępowanie celne winien skierować do wszystkich wspólników spółki cywilnej, wymieniając ich z imienia i nazwiska. Spółka cywilna nie może być adresatem decyzji organu celnego, stwierdzając, iż "art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ stanowi, że użyte w ustawie określenie "podmiot dokonujący obrotu towarowego z zagranicą oznacza osobę fizyczną, prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej, dokonującą obrotu towarowego z zagranicą na własny rachunek i we własnym imieniu". W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze spółką cywilną, która nie jest osobą fizyczną ani nie posiada osobowości prawnej, co jest oczywiste w świetle art. 860-875 Kodeksu cywilnego. Nie jest natomiast oczywiste, czy spółka cywilna jest tą jednostką organizacyjną, o której mowa w przytoczonym wyżej art. 2 pkt 6 ustawy - Prawo celne. Otóż ustawodawca wskazał, że w przepisie tym chodzi o takie jednostki, które działają we własnym imieniu i na własny rachunek. Spółka cywilna nie ma własnego majątku, gdyż jej majątek stanowi współwłasność wszystkich wspólników i własność ta ma charakter łączny. Jest to więc spółka osobowa, której podmiotami są tylko wspólnicy. Jeżeli zatem spółka dokonała importu (...), to z prawnego punktu widzenia importu tego dokonali jej wspólnicy. Zobowiązania wynikające z tego faktu nie są więc zobowiązaniami spółki, lecz jej wspólników, chodzi tu bowiem o wspólne zobowiązanie. W związku z powyższym adresatem roszczeń organu celnego z tytułu należności celnych nie jest spółka cywilna, lecz wszyscy jej wspólnicy. Oznacza to, że Dyrektor Urzędu Celnego wznawiając postępowanie celne (...) winien skierować do wszystkich wspólników spółki cywilnej (...), wymieniając ich z imienia i nazwiska. Prezes Głównego Urzędu Ceł prawidłowo zaadresował swoją decyzję z 13 stycznia 1999 r. do wszystkich wspólników z imienia i nazwiska, ale utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, dotkniętą bezwzględną wadą nieważności, naruszył obowiązujące przepisy".

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło