II SA/Gd 170/98

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Ewy i Tadeusza małżonków P. na postanowienie Wojewody (...) z dnia 30 grudnia 1997 r. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Ewa i Tadeusz małżonkowie P. wnieśli skargę na postanowienie Wojewody (...) z dnia 30 grudnia 1997 r. nr UAN-II-B/7355/29/97/DS, którym utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta G. z dnia 29 października 1997 r. nr RAN-V-4037/7351/282/97/477/20 o wstrzymaniu prowadzonych przez nich robót budowlanych związanych z budową jednorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. H. nr 20 w G. Uzasadniając postanowienie, Prezydent Miasta G. stwierdził, iż Ewa i Tadeusz małż. P. prowadzą budowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej. Budowa ta spowodowała zakłócenia w prawidłowym funkcjonowaniu kominów w budynku sąsiednim, znajdującym się przy ul. H. nr 18. Tym samym budowa nie jest prowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, warunkami technicznymi i normami oraz może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia. Jako podstawę prawną postanowienia powołano art. 50 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. W zażaleniu na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych Ewa i Tadeusz małż. P. zarzucili naruszenie przepisów postępowania: art. 35 par. 3, art. 36, art. 123 i art. 124 par. 2 Kpa oraz przepisów prawa materialnego przez wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych, mimo że inwestor prowadzi je zgodnie z przepisami. Uzasadniając zaskarżone postanowienie, Wojewoda stwierdził, że inwestycja polegająca na nadbudowie jednego z segmentów w budynku bliźniaczym spowodowała zakłócenia w funkcjonowaniu kominów niższego sąsiedniego budynku. Realizacja inwestycji wywołała niewłaściwy ciąg w przewodach spalinowych i wentylacyjnych komina, co grozi wydobywaniem się spalin gazowych i zaczadzeniem. Stan taki powodował konieczność wstrzymania robót budowlanych. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, organ odwoławczy stwierdził, iż zastosowanie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przez organ pierwszej instancji nie zostało poparte materiałem dowodowym, uchybienie to jednak nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż ponad wszelką wątpliwość udowodniono przesłanki stosowania art. 50 ust. 2 pkt 2 prawa budowlanego. Powołano się przy tym na ocenę wykonaną przez kominiarza w dniu 30 września 1997 r. oraz na dowód z oględzin budynku, przeprowadzonych w dniu 15 października 1996 r. W skardze skarżący twierdzili, że nie było podstaw do wstrzymania wykonywania robót budowlanych, gdyż prowadzili je zgodnie z przepisami. Właściciele nieruchomości sąsiedniej, położonej przy ul. H. nr 18, wyrazili zgodę na rozbudowę budynku, oświadczając, iż sami będą rozbudowywać swój budynek. Podkreślali, że inwestycję prowadzą na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie nakłada na nich obowiązku przebudowy żadnego elementu budynku sąsiedniego. Ponadto skarżący zarzucili, iż uzasadnienie postanowienia organu pierwszej instancji jest lakoniczne i nie zostało sporządzone zgodnie z obowiązującymi zasadami, że naruszono przepisy dotyczące czasu trwania postępowania administracyjnego /art. 35 par. 3 Kpa, art. 36 ust. 1 Kpa/ oraz nie określono dokładnie podstawy prawnej nałożenia na nich obowiązku nadbudowy kominów na sąsiednim budynku i ponoszenia kosztów z tym związanych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Rozpoznając skargę, Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie, którym utrzymano w mocy postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, powołuje się na art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ wstrzymuje prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Wstrzymanie robót budowlanych na tej podstawie może nastąpić nawet wówczas, gdy są one prowadzone na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgodnie z tym pozwoleniem i warunkami technicznymi. Wynika to z tego, że w art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3 prawa budowlanego przewidziano podstawy wstrzymania prowadzenia robót budowlanych w sytuacji, w której są one wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Wobec tego art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego musi dotyczyć innych sytuacji (...). Założenie, że wstrzymanie wykonywania robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego może nastąpić tylko wówczas, gdy zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska jest wynikiem odstępstwa od warunków i ustaleń określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach albo jest wynikiem wykonywania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia, czyniłoby ten przepis zbędnym. Podstawą wstrzymania wykonywania robót budowlanych bowiem mógłby być wówczas art. 50 ust. 1 pkt 1 lub 3 prawa budowlanego. Interpretacja prowadząca do wniosku, iż przepis jest zbędny, nie jest dopuszczalna. Z tych względów należy przyjąć, że właściwy organ może wstrzymać wykonywanie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego nawet wtedy, gdy prowadzone są one na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i w sposób nieodbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach. Jedyną przesłanką wstrzymania wykonywania robót budowlanych na podstawie tego przepisu jest prowadzenie ich w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Nie są zatem trafne zarzuty skarżących, w których powołują się oni na ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę swego domu oraz na to, że inwestycję prowadzą zgodnie z przepisami. Istotne w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy wykonywanie robót budowlanych przez skarżących może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska. Organ odwoławczy ustalił, że prowadzona przez skarżących budowa spowodowała zakłócenia ciągu w kominach sąsiedniego budynku, który wraz z budynkiem realizowanym przez skarżących jest drugim segmentem budynków bliźniaczych. Powstała sytuacja wywołuje, zdaniem organu odwoławczego, poważne zagrożenie dla życia ludzi - mieszkańców sąsiedniego budynku. Powyższe ustalenia należy uznać za prawidłowe. Nie są one dowolne. Organ odwoławczy powołał się na opinię kominiarza z dnia 30 września 1997 r., z której jednoznacznie wynika, iż w związku z nadbudową budynku skarżących nastąpiło zakłócenie ciągu w kominach budynku sąsiedniego, a sytuacja taka grozi wydobywaniem się spalin gazowych i zaczadzeniem. Skarżący nie kwestionowali tych ustaleń ani w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji, ani w skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym należy uznać, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. W konsekwencji skarga jest niezasadna, a podniesione w niej zarzuty nie mogą doprowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalono.