III SAB 46/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Mirosława P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. (...) w przedmiocie kontroli wykonywania obowiązków płatnika składek ZUS - odrzuca skargę. Mirosław P. w dniu 16.05.2000 r. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. opierając swoje stanowisko na naruszeniu przez Prezesa art. 35 par. 2 Kpa. Skarżący uważa, iż za zasadnością skargi przemawia brak reakcji na jego wniosek z 6.04.2000 r. skierowany do Wojewódzkiego Inspektoratu Kontroli Zakładu Ubezpieczeń. W ocenie skarżącego wniosek w sprawie obliczenia i potrącenia składek na ubezpieczenia społeczne był zasadny w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych /Dz.U. nr 137 poz. 887 ze zm./. Brak wszczęcia postępowania w zakresie jego wniosku narusza prawo. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o nie uwzględnienie wniosku strony, który na rozprawie sprecyzował w ten sposób, iż wniósł o jej odrzucenie. W swoich motywach podał, iż o sposobie załatwienia sprawy był powiadomiony poprzez przesłanie protokołu z kontroli z 4.04.2000 r. oraz pisma z 9.05. i 17.07.2000 r. Ponadto zwrócono uwagę, że z uwagi na treść art. 66 ust. 1 i art. 73 ust. 1 wymienionej ustawy z dnia 13 października 1998 r. postępowanie w sprawach ubezpieczeń jest postępowaniem jednoinstancyjnym - co oznacza, że od decyzji Dyrektora Oddziału nie przysługuje odwołanie do Prezesa. Jednocześnie podniesiono, że zgodnie z art. 83 ust. 2 i 3 tej ustawy na bezczynność Zakładu przysługuje odwołanie do Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - co skarżący uczynił składając taki wniosek 15.10.2000 r. i sprawa przed tym Sądem jest w toku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 i art. 16 ust. 1 pkt 1 oraz art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sąd administracyjny uprawniony jest do orzekania w sprawach skarg na decyzje administracyjne, a także na bezczynność organów administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 19 pkt 1 tej ustawy Sąd nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów, ponieważ na bezczynność Zakładu w myśl art. 83 ust. 2 i 3 wymienionej wcześniej ustawy przysługuje odwołanie do właściwego sądu i według zasad określonych w przepisach kodeksu postępowania cywilnego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 27 ust. 2 cytowanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.