II SA/Po 2398/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Energetyki K. - Spółki Akcyjnej w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Oddział Zamiejscowy w K. z dnia 15 listopada 1999 r. (...) w przedmiocie nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego - oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., decyzją z dnia 26 sierpnia 1999 r., (...), na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nakazał Energetyce K. S.A. rozbiórkę samowolnie wybudowanej wieży antenowej o wysokości 40 m, położonej w miejscowości R. przy ul. K. W uzasadnieniu decyzji podano, że Energetyka K. wybudowała wieżę antenową w miejscowości R. na działkach oznaczonych nr 1399/2, 1399/3, 1399/4, o wysokości 40 m wraz z urządzeniami technicznymi i przyłączem energetycznym bez wymaganego pozwolenia na budowę. W takiej sytuacji zdaniem organu I instancji istniały podstawy do nakazania rozbiórki tego obiektu w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Podkreślono, że fakt wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę nie ma istotnego znaczenia, ponieważ inwestycja została zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odwołaniu od powyższej decyzji Energetyka K. S.A. w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie zezwolenia na użytkowanie wieży antenowej. W uzasadnieniu odwołania podano, że Energetyka dysponowała pozwoleniem na budowę z dnia 23 kwietnia 1998 r. Przyznano, że decyzja o pozwolenie na budowę okazała się nie ostateczna z uwagi na złożenie odwołania. Konieczność wykonywania prac niezwłocznie wynikła z powodu przyjazdu Ojca Świętego do L. Miejscowość ta znajduje się pod zasięgiem działania anteny w R. Podkreślono również, że na realizację inwestycji wydano 300.000 zł, a rozbiórka tego obiektu spowoduje znaczne straty finansowe. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., decyzją z dnia 15 listopada 1999 r. (...), na podstawie art. 104 Kpa i art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 48 i art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji podano, że decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 23 kwietnia 1998 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Energetyce K. S.A. pozwolenia na budowę wieży antenowej o wysokości 40 m. Decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody K. z dnia 18 czerwca 1998 r. i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania. Skarga na decyzję Wojewody K. została oddalona. Starosta Powiatowy w K. decyzją z dnia 22 kwietnia 1999 r. na podstawie art. 105 par. 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę z uwagi na to, że wieża antenowa została wybudowana. W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji powołując treść przepisu art. 48 Prawa budowlanego podał, że wieża antenowa została wybudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę albowiem pozytywna decyzja organu I instancji w tym zakresie została ostatecznie uchylona przez organ II instancji. W takiej sytuacji istniały pełne podstawy do nakazania rozbiórki wieży antenowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Energetyka K. S.A. w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że organ I instancji wydający pozwolenie na budowę nie powiadomił inwestora o przeszkodach, które uniemożliwiały rozpoczęcie budowy pomimo, iż był zawiadomiony, że prace budowlane zostały rozpoczęte. Skarżący podkreślił również, że wykonując roboty budowlane był przekonany, że decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna. Skarżący opisał również tok postępowania dotyczącego uzyskania pozwolenia na budowę i wskazał, że odwołanie od decyzji organu I instancji w tej sprawie zostało wniesione po upływie 14 dni od daty jej doręczenia. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie opierając się na argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ stanowi, że przez tzw. roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na montażu, modernizacji, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego /art. 3 pkt 7/. W zasadzie roboty budowlane można podjąć dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 28 Prawa budowlanego/. Pozwolenia na budowę nie wymagają obiekty określone w art. 29. Realizacja inwestycji w postaci wieży antenowej wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Prawidłowo, zarówno organ I jak i II instancji przyjął że skarżący wybudował wieżę antenową bez wymaganego pozwolenia na budowę. Jak już podkreślono roboty budowlane można podjąć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl przepisu art. 16 par. 1 Kpa, decyzje od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Odwołanie nie przysługuje od decyzji organu II instancji. Zatem dopiero decyzja organu II instancji jest decyzją ostateczną. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wynika, że decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 23 kwietnia 1998 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, a ostatecznie postępowanie dotyczące pozwolenia na budowę zostało umorzone. Zatem skarżący w tych okolicznościach nie miał jakichkolwiek podstaw do rozpoczęcia prac budowlanych Obowiązkiem jego przed rozpoczęciem prac budowlanych było sprawdzenie czy decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna. Organ I instancji nie miał obowiązku z urzędu informowania skarżącego, iż decyzja ta stała się ostateczna. W niniejszym postępowaniu nie może być podnoszony zarzut, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone po upływie 14 dniowego terminu od daty jej doręczenia. Zarzut ten mógł być podnoszony w postępowaniu o uzyskanie pozwolenia na budowę. W tych okolicznościach prawidłowo organy administracji publicznej przyjęły, że skarżący dopuścił się samowoli budowlanej. Skoro wieża antenowa została pobudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę to istniały podstawy do nakazania jej rozbiórki w trybie przepisu art. 48 Prawa budowlanego. Na marginesie zaznaczyć należy, że podnoszone argumenty, iż realizacja inwestycji wiązała się z ponoszeniem dużych nakładów finansowych, wobec jednoznacznej treści przepisu art. 48 nie mają żadnego znaczenia w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i dlatego skargę należało oddalić na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.