I SA/Lu 6/01

WyrokWSA w Lublinie2001-09-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylając decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego, mogło umorzyć postępowanie pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe, jeśli organ pierwszej instancji był niewłaściwy do merytorycznego rozpoznania sprawy?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchylając decyzję organu pierwszej instancji wydaną przez niewłaściwy organ, może umorzyć postępowanie pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe. Nierozpoznanie sprawy przez właściwy organ pierwszej instancji wyklucza możliwość merytorycznej oceny sprawy w postępowaniu odwoławczym, co naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo "T." spółka z o.o. złożyło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ch., która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta Ch. odmawiającą umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. Kolegium Odwoławcze uznało, że Prezydent Miasta był niewłaściwy do merytorycznego załatwienia wniosku o umorzenie opłaty, powołując się na uchwałę Rady Miejskiej w Ch. określającą zasady i tryb umarzania wierzytelności.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "T." spółki z o.o. w Ch. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ch. z dnia 23 października 2000 r. (...) w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty z tytułu zajęcia pasa drogowego - skargę oddala Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ch., po rozpoznaniu odwołania Przedsiębiorstwa "T." spółka z o.o. w Ch. od decyzji Prezydenta Miasta Ch. z dnia 10 lipca 2000 r. odmawiającej umorzenia opłaty za zajęcie pasa drogowego, uchyliło tę decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Jako podstawę prawną swej decyzji Kolegium Odwoławcze wskazało art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa oraz par. 3 uchwały (...) Rady Miejskiej w Ch. z dnia 27 sierpnia 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania wierzytelności z tytułu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy - ordynacja podatkowa udzielania innych ulg w spłacaniu tych należności, w związku z art. 34a ustawy o finansach publicznych /Dz.U. 1998 nr 155 poz. 1014 ze zm./. W uzasadnieniu decyzji Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że zgodnie z art. 34a cyt. ustawy o finansach publicznych, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może określić szczegółowe zasady i tryb umarzania wierzytelności jej i jej jednostek organizacyjnych z tytułu należności, do których nie stosuje się przepisów ustawy - ordynacja podatkowa oraz wskazać organy do tego uprawnione. Rada Miejska w Ch. skorzystała z upoważnienia ustawowego i wskazaną wyżej uchwałą (...) z 27 sierpnia 1999 r. określiła - w par. 2 uchwały zasady umarzania wierzytelności i w par. 3 organy właściwe do umarzania wierzytelności. Prezydent Miasta Ch. uprawniony jest do umarzania wierzytelności jednostki organizacyjnej samorządu, gdy kwota wierzytelności nie przekracza 10-krotności kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, w roku poprzedzającym podjęcie decyzji o umorzeniu, ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" przez Prezesa GUS dla celów naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, Zarząd Miasta Ch. uprawniony jest do umarzania wierzytelności w granicach kwot odpowiadających 10-20-krotności kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, a wierzytelności przekraczające 20-krotność kwoty tak określonego wynagrodzenia samorządu terytorialnego ustawodawca upoważnił organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego /art. 34a cyt. ustawy o finansach publicznych/. Wykonanie tego upoważnienia przez Radę Miejską w Ch. warunkowało możliwość merytorycznego załatwienia wniosku Przedsiębiorstwa przez właściwy organ. Ustalenie przez organ odwoławczy, że sprawa rozpoznana została przez niewłaściwy organ, co wprost wynika z par. 3 ust. 1 pkt 3 uchwały (...) Rady Miejskiej w Ch. z dnia 27 sierpnia 1999 r., zobowiązywało do uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji. Dyspozycja art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa pozwala organowi odwoławczemu nie tylko wyeliminować decyzję organu pierwszej instancji, ale i umorzyć postępowanie prowadzone przez niewłaściwy organ jako bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości występuje nie tylko wówczas, gdy brak jest przedmiotu rozpoznania, ale i wówczas, gdy brak jest podstaw do rozpoznania sprawy w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji, który sprawę załatwił jako organ niewłaściwy. Nierozpoznanie sprawy przez właściwy organ pierwszej instancji wykluczało możliwość merytorycznej oceny sprawy w postępowaniu odwoławczym, gdyż takie działanie naruszyłoby zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego /art. 15 Kpa/. Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło