II SA/Kr 2445/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zygmunta S. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 listopada 1999 r. (...) w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego - skargę oddala. Decyzją z dnia 23 września 1999 r. (...) - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. nakazał Zygmuntowi S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego na terenie posesji nr 20 w miejscowości D. Rozstrzygnięcie to oparto na następujących ustaleniach: W wyniku oględzin w dniu 25 sierpnia 1999 r. stwierdzono, że na terenie posesji nr 20 w D. wzniesiono parterowy budynek gospodarczy o wymiarach 4,9 m x 5,0 m, usytuowany na murach istniejącej piwnicy ziemnej, nie posiadający jeszcze stropu, w odległości 0,5 m od granicy działki sąsiedniej i 0,9 m od granicy drogi. Inwestor oświadczył, iż roboty rozpoczął w sierpniu 1999 r. bez pozwolenia i bez uprzedniego zgłoszenia. Rozpiętość budynku przekracza wskazaną w art. 29 Prawa budowlanego. W tej sytuacji pełne zastosowanie ma przepis art. 48 Prawa budowlanego. W odwołaniu od tej decyzji Zygmunt S. stwierdził, że w 1999 r. dokonał remontu budynku gospodarczego pod którym była piwnica na ziemniaki i warzywa, poprzez wymianę ścian drewnianych na murowane z pustaków. Nie była więc to samowola budowlana, tym bardziej, że budynek jest uzupełnieniem istniejącej zabudowy i będzie służył na potrzeby produkcji rolnej. Ponadto podał, że nie jest właścicielem nieruchomości. Decyzją z dnia 24 listopada 1999 r. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa decyzję organu I instancji utrzymał w mocy. Stwierdził bowiem, że budowa obiektu opisanego w art. 29 ust. 1 pkt 1 lit "a" Prawa budowlanego nie wymaga co prawda pozwolenia na budowę, ale - zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy musi być poprzedzona stosownym zgłoszeniem. Przepis zaś art. 48 zobowiązuje do wydania nakazu rozbiórki obiektu wzniesionego bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Wbrew twierdzeniom odwołania Zygmunt S. nie wykonał remontu, bowiem dokonał rozbiórki budynku drewnianego, a więc w momencie rozpoczęcia budowy obiektu obecnego - stary już nie istniał. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego remont - to roboty w istniejącym obiekcie. Remont zresztą obejmujący wymianę elementów konstrukcji stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 1 wymaga pozwolenia na budowę. Sprawa własności posesji nie ma znaczenia, bowiem decyzję o rozbiórce wydaje się na inwestora. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zygmunt S. przytoczył zarzuty swego odwołania. Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi odwołując się do motywów rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organ administracji z prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych wyprowadziły logiczne wnioski i dokonały przyporządkowania stanu sprawy do właściwych przepisów prawa. Art. 48 Prawa budowlanego jest przepisem bezwzględnie obowiązującym i nie daje organowi możliwości wyboru sankcji w przypadku stwierdzenia samowoli polegającej na wzniesieniu budynku bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia. Jak słusznie więc zauważa organ II instancji nie ma znaczenia, którego z wyżej wymienionych obowiązków inwestor nie dokonał. W obu bowiem wypadkach konsekwencją zaniechania jest nakaz rozbiórki. Istotne jest jedynie to, czy jednym z tych obowiązków inwestor był rzeczywiście obciążony. Rozumowaniu organu administracji prowadzącemu do konkluzji, iż wykonane przez skarżącego roboty nie były remontem, nie sposób zarzucić braku logiki. W rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego remontem nie są roboty stanowiące bieżącą konserwację, a są nimi roboty wykonywane w istniejącym budynku polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego. Celem remontu jest przywrócenie obiektowi pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji, wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników wyposażenia technicznego. W ramach tej wymiany dopuszczalne jest użycie nowych materiałów i nowoczesnych technologii. Istocie tak rozumianego remontu nie odpowiada zastąpienie budynku drewnianego nowym budynkiem murowanym. W rzeczywistości bowiem wzniesienie nowego obiektu poprzedzone było likwidacją substancji starego w całości, a fakt ten przesądza o zakwalifikowaniu wykonanych robót jako budowy. W tej zaś sytuacji pełne zastosowanie ma przepis art. 48 Prawa budowlanego. Rację też ma organ II instancji, że przy bezspornym ustaleniu, iż skarżący jest inwestorem i użytkownikiem obiektu, bez znaczenia pozostaje czy przysługuje mu tytuł własności do nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 52 Prawa budowlanego obowiązek rozbiórki spoczywa na inwestorze, właścicielu, lub zarządcy obiektu. Skoro zarzuty skargi okazały się nietrafne, a działając na podstawie art. 51 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek uchybień organu, stosownie do art. 27 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy skargę należało oddalić.