II SA/Gd 1673/99

WyrokWSA w Gdańsku2001-11-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę strzelnicy myśliwskiej może zostać wydana bez sprawdzenia zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, w tym przez analogię do przepisów dotyczących strzelnic obronności państwa, oraz bez ustosunkowania się do zarzutów dotyczących bezpieczeństwa i odległości od zabudowań sąsiednich?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja o pozwoleniu na budowę strzelnicy myśliwskiej została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ organ administracji nie sprawdził zgodności planowanej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi, co jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa. Brak jest również ustaleń dotyczących odległości od zabudowań sąsiednich oraz ustosunkowania się do zarzutów skarżącej w tym zakresie. Sąd uchylił decyzję, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa wynikających z przepisów, w tym przez analogię do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej.
Stan faktyczny
Anna G. zaskarżyła decyzję Wojewody K.-P., która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy W. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę strzelnicy myśliwskiej. Skarżąca podniosła zarzuty dotyczące braku uzgodnienia z sąsiadami, bliskości strzelnicy do zabudowań oraz kierunku kulochwytu. Organ odwoławczy oddalił skargę, uznając, że inwestor dopełnił wszystkich formalności i uzyskał wymagane opinie oraz uzgodnienia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę za uzasadnioną.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody K.-P.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Anny G. na decyzję Wojewody K.-P. z dnia 22 lipca 1999 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę - uchyla zaskarżoną decyzję; (...). Wojewoda K.-P. zaskarżoną decyzją z dnia 22 lipca 1999 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia 21 maja 1999 r., mocą której zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na budowę strzelnicy myśliwskiej i budynku gospodarczego w miejscowości P. Gminy W. dla Polskiego Związku Łowieckiego Zarządu Wojewódzkiego we W. Nie stwierdzając naruszenia prawa organ drugiej instancji powołał się na następujące ustalenia: Polski Związek Łowiecki - Zarząd Wojewódzki we W. wnioskiem z dnia 19 maja 1999 r. wystąpił do Wójta Gminy W. o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę strzelnicy myśliwskiej i budynku gospodarczego w miejscowości P., w Gminie W. Organ wskazał, że inwestor zgodnie z art. 33 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm./ do wniosku dołączył wymagane dokumenty, tj. projekt budowlany, dokument stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaną przez Wójta Gminy W. (...) z dnia 15 października 1998 roku. Ponadto inwestor dołączył opinię z dnia 8 grudnia 1998 r. Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Wojewódzki Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej oraz opinię z dnia 2 kwietnia 1999 r. dotyczącą lokalizacji linii energetycznej 15 kV, stacji transformatorowej i linii kablowej Starostwa Powiatowego we W., warunki ogólne i techniczne przyłączenia urządzeń elektrycznych do wspólnej sieci, a także opinię Państwowego Inspektora Sanitarnego we W. Do wniosku o pozwolenie na budowę została też dołączona opinia członka Komisji Strzeleckiej Naczelnej Rady Łowieckiej w sprawie projektu i lokalizacji strzelnicy z dnia 3 grudnia 1998 r., który pozytywnie zaopiniował zarówno lokalizację jak i rozwiązania projektowe strzelnicy oraz stwierdził, że zachowane są wymogi bezpieczeństwa. Także z wyrażonego w uzgodnieniu projektu budowlanego stanowiska Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego we W. wynika, że projektowana strzelnica nie należy do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Nadto projekt zagospodarowania działki uzgodniony został w Wojewódzkim Inspektoracie Obrony Cywilnej we W., Komendzie Wojewódzkiej Policji we W., Nadleśnictwie W., w Wydziale Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego we W. oraz w Urzędzie Miasta i Gminy B.K., jako że teren pod strzelnicę sąsiaduje z terenem Gminy B.K. Podkreślono, że lokalizacja strzelnicy nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy W. zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy W. z dnia 24 czerwca 1998 r. (...) /Dz.Urz. Woj. W. 1998 nr 9 poz. 42/. Organ I instancji zgodnie z dyspozycją art. 35 Prawa budowlanego dokonał sprawdzenia projektu budowlanego oraz pozostałych dokumentów i nie stwierdził naruszenia prawa w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 i 2 wyżej cytowanej ustawy. Organ odwoławczy w konkluzji stwierdza, że nie znalazł podstaw prawnych do uchylenia zaskarżonej decyzji Wójta Gminy W. W skardze /nazwanej wnioskiem odwoławczym/ skarżąca Anna G. wnosi o sprawiedliwe rozpoznanie sprawy, bowiem nie uzgadniano z sąsiadami faktu budowy strzelnicy, a zlokalizowana jest ona zaledwie 100 m od środka osi kulowej. Natomiast kierunek kulochwytu usytuowany jest w odległości 30 m od drogi publicznej. Dalsza treść skargi nie dotyczy interesu prawnego skarżącej, gdyż wskazuje ona na sprawy sąsiadów i innych rzekomo poszkodowanych budową osób. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosi o jej oddalenie przedstawiając znaną już z uzasadnienia decyzji argumentację. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja zapadła na naruszeniem prawa w stopniu jaki ma istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja nie daje możliwości jej oceny co do zachowania wymogów prawa materialnego. Nie wystarczy bowiem w decyzji powołać się na uzgodnienia i opinie jakie inwestor przedstawił przedkładając projekt budowy strzelnicy. Budowa strzelnicy już ze swej istoty wymaga by zachowane zostały wszelkie warunki, jakim budowa taka winna odpowiadać w szczególności by zapewnić bezpieczeństwo dla ludzi, zwierząt i mienia. Stosownie zaś do art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza oprócz zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodnością z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu także zgodność z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W przedmiotowej sprawie, tak ważnej z racji funkcji jakiej obiekt budowlany będzie podporządkowany, nie ma żadnych ustaleń co do zgodności planowanej inwestycji z przepisami techniczno-budowlanymi. Nie ma nawet żadnej polemiki z konkretnymi zarzutami wyrażonymi w skardze a dotyczącymi tak ważkich spraw jak odległość planowanej budowy od siedliska skarżącej i innych sąsiadów. Sąd nie może nawet ocenić jak w istocie wyglądają odległości od planowanej budowy strzelnicy do sąsiadujących z nią zabudowań, ponieważ takich danych brakuje. Także odpowiedź na skargę, która ma stanowić przede wszystkim ustosunkowanie się do przedstawionych w skardze zarzutów na te zarzuty nie odpowiada, ograniczając się do podania tego co napisano wcześniej w decyzji. Z uwagi na to, że nie ma odrębnych dla strzelnic łowieckich warunków technicznych, jakim mają odpowiadać takie strzelnice, konieczne było przez analogię zastosować rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 sierpnia 1996 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane nie będące budynkami, służące obronności Państwa oraz ich usytuowanie /Dz.U. nr 103 poz. 477/, a to dla sprawdzenia, czy obiekt zamierzonej inwestycji odpowiada tym elementom rozporządzenia, które mają uniwersalny charakter, czyli przystający także do strzelnic związków łowieckich. /Aktualnie obowiązuje szczegółowe rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie - Dz.U. 2001 nr 132 poz. 1479/. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien uwzględnić zasady bezpieczeństwa dla ludzi, zwierząt i mienia biorąc pod uwagę zasady jakie wynikają z przepisów powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 2001 r. chyba, że stan prawny ulegnie zmianie. Z tych więc względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło