II SA/Wr 1744/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym przy udziale (...) wniosku Joanny B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody O. z dnia 4 stycznia 2000 r. (...) w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: I. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; II. odrzucić skargę. Joanna B. złożyła w niniejszej sprawie w dniu 1.08.2000 r. skargę na decyzję Wojewody O. z dnia z dnia 4 stycznia 2000 r. (...), którą to decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia 14 października 1999 r. (...) orzekającej o wymeldowaniu skarżącej z miejsca pobytu stałego w O. przy ul. M. 8/6. Decyzja ta została przesłana na podany przez skarżącą w postępowaniu administracyjnym adres dla doręczeń, którym był adres jej zakładu pracy - Publicznego Samodzielnego Zakładu Opieki Zdrowotnej Wojewódzkiego Centrum Medycznego w O. Na dowodzie doręczenia widnieje pieczęć pracodawcy, podpis Sylwii J. z jej adnotacją, z której treści wynika, że adresat przesyłki nie pracuje w szpitalu oraz prośba o nie przysyłanie korespondencji na nazwisko Joanny B. Adnotacja ta została sporządzona w dniu 6 stycznia 2000 r. Skarżąca odebrała przesyłkę osobiście w siedzibie organu odwoławczego dniu 19 lipca 2000 r. W skardze Joanna B. zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając, że w okresie od dnia 7.11.1999 r. do dnia 10.01.2000 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, ponieważ uległa wypadkowi. Nadal pracuje w tymże szpitalu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ stanowi, że skargę wnosi się do Sądu w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w innych przypadkach w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu aktu lub innej czynności organu uzasadniającej wniesienie skargi. Przepis ten w ust. 3 stanowi, że Sąd z ważnych powodów przywróci na wniosek strony termin do wniesienia skargi. Żaden z przepisów powołanej wyżej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie precyzuje pojęcia "ważnych powodów" o jakich mowa w art. 35 ust. 3 ustawy. Z przepisu zaś art. 58 par. 1 Kpa, mającego w związku z art. 59 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym odpowiednie zastosowanie do postępowania przed tym Sądem wynika, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobniono, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten w par. 2 stanowi, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu oraz, że jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Z przepisu tego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy, - wniesienie przez zainteresowanego wniosku /prośby/ o przywrócenie terminu, - dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Organ administracji dokonuje oceny braku winy w postępowaniu administracyjnym, zaś w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ten Sąd. Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w tym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Ocena braku winy pozostawiona została w postępowaniu administracyjnym organowi administracji, a w postępowaniu sądowym Sądowi, co daje możliwość dokładnego uwzględnienia wszelkich okoliczności konkretnego wypadku. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku /por. Kpa Komentarz pod red. B. Adamiak i J. Borkowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 1998, str. 344-345/. Dodać przy tym należy, że zgodnie z przepisem art. 41 Kpa, w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniedbania powyższego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie skarżąca podała choroby, która trwała od dnia 7.11.1999 r. do dnia 10.01.2000 r. W tym okresie, według twierdzeń skargi, skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim, ponieważ uległa wypadkowi. Z twierdzeń tych wynika również, że skarżąca nadal pracuje w tymże Szpitalu, to jest w Szpitalu, którego adres podała jako adres dla doręczeń. Mając na względzie z jednej strony wyżej powołane przepisy prawa, z drugiej zaś okoliczności faktyczne niniejszej sprawy oraz podane w skardze przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Dokonane w dniu 6 stycznia 2000 r. doręczenie zaskarżonej decyzji na podany przez skarżącą adres dla doręczeń było skuteczne. Od tej daty rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi. Okres choroby skarżącej trwający do dnia 10.01.2000 r. uniemożliwiał jej wniesienie skargi. Skarżąca nie wskazała nowego adresu dla doręczeń w związku z chorobą i korzystaniem ze zwolnienia lekarskiego. Przyczyna uniemożliwiająca jej wniesienie skargi ustała w dniu 11.01.2000 r. W tym dniu nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi. Gdyby przyjąć za skuteczne doręczenie z dnia 6.01.2000 r., to termin ten upływał w dniu 5.02.2000 r. Tymczasem skarżąca odebrała przesyłkę osobiście w Urzędzie Wojewódzkim w O. w dniu 19.07.2000 r. i wniosła skargę w dniu 1.08.2000 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji wskazana we wniosku o przywrócenie terminu okoliczność nie usprawiedliwia, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienie skargi i nie może być uznana za ważny powód w rozumieniu art. 35 ust. 3 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, usprawiedliwiający uchybienie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na względzie z jednej strony wskazane we wniosku przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, z drugiej zaś treść wskazanego wyżej przepisu art. 35 ust. 3 ustawy o NSA należało uznać, że okoliczności przytoczone we wniosku o przywrócenie terminu nie są tymi, o jakich mowa w powołanym przepisie prawa. W tej sytuacji wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlegał oddaleniu, co orzeczono na wstępie. Konsekwencją oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu ustawowego przewidzianego przepisem art. 35 ust. 1 powołanej ustawy o NSA, co orzeczono na podstawie art. 27 ust. 2 ustany o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.