II SA/Po 1415/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Czesława K. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 22 maja 2000 r. (...) w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia 21 kwietnia 2000 r. (...); (...). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia 21 kwietnia 2000 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ odmówił nałożenia na Bogdana A., właściciela budynku przy ul. (...) w P. "obowiązku wykonania jakichkolwiek czynności" przy wskazanym wyżej budynku. W uzasadnieniu powyższej decyzji wyjaśniono, że Bogdan A. nie wykonał przy swoim budynku, położonym przy ul. (...) w P. jakichkolwiek robót budowlanych niezgodnych z przepisami prawa budowlanego. Podano, że w związku z brakiem w ulicy (...) kanalizacji deszczowej i ogólnospławnej właściciel obiektu odprowadza wody opadowe z dachu altany przy budynku na teren własnej działki. Takie rozwiązanie dopuszczają postanowienia par. 28 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/. Powyższą decyzję zakwestionował odwołaniem Czesław K. domagając się zobowiązania Bogdana A. do przeniesienia istniejącej na przybudówce rury spustowej do narożnika schodów zewnętrznych budynku inwestora. W ocenie odwołującego się obecna lokalizacja rury spustowej powoduje spływ wód opadowych na teren sąsiedniej działki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia 22 maja 2000 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadnienie decyzji organu odwoławczego było następujące. W 1996 r. Bogdan A. wykonał przybudówkę przylegającą do własnego budynku mieszkalnego oraz podobnej przybudówki na sąsiedniej działce należącej do Czesława K. Wody opadowe z dachu przedmiotowej przybudówki odprowadzane są rynną do rury spustowej usytuowanej w pobliżu granicy działek, natomiast jej wylot skierowany jest na działkę Bogdana A. Takie odprowadzanie wody opadowej z dachu jest zgodne z par. 29 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/. Przepis ten stanowi, że "dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania go na teren sąsiedniej nieruchomości bez zgody jej właściciela lub zarządcy jest zabronione". Z akt sprawy wynika, że Bogdan A. nie zmieniał ukształtowania działki w celu odprowadzenia wód na sąsiednią nieruchomość. Ponadto, zgodnie z par. 28 ust. 3 cyt. wyżej rozporządzenia przepisy par. 28 ust. 1 i 2 nie dotyczą zabudowy jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacyjnej. W świetle powyższego nie stwierdzono naruszenia obowiązujących warunków technicznych przez właściciela działki przy ul. (...) w P. Przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy nie uwzględniono wniosków zawartych w przedłożonej przez Czesława K. opinii technicznej z dnia 4 grudnia 1994 r. Nr 155/R/96, bowiem została ona opracowana w oparciu o nieaktualne przepisy prawne. Powołane w opinii zarządzenie nr 130 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 29 czerwca 1966 r. straciło swoją ważność z dniem 1 stycznia 1981 r. Ponieważ obiekt powstał w 1996 r. mogą mieć do niego zastosowanie wyłącznie przepisy w tym okresie obowiązujące, tj. przepisy wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W sprawie brak było więc podstaw do wzruszenia decyzji organu I instancji. Czesław K. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagając się jej uchylenia skarżący podniósł, że w sprawie nie oceniono skutków jakie wywołują wykonane przez Bogdana A. urządzenia odprowadzające wody opadowe z przybudówki. Zdaniem skarżącego wody opadowe nie spływają naturalnie a tworzą rozlewisko zalewając piwnicę i fundamenty przybudówki skarżącego. Taką sytuację potwierdza przedłożona przez skarżącego opinia rzeczoznawcy budowlanego. Skarżący podkreślił, że w sprawie bezpodstawnie ograniczono się do oceny wykonanych przez Bogdana A. urządzeń odprowadzających wody opadowe, a nie do skutków jakie one wywołują. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji organ ten dodał, że przedmiotowy obiekt powstał w oparciu o wydane pozwolenie na budowę. Podkreślił, że inwestor nie zmienił ukształtowania terenu i związanego z tym kierunku spływu wód opadowych, odprowadzając wody opadowe z dachu przybudówki na swoją posesję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów procesowych, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadziła się do oceny, czy sposób odprowadzania wód opadowych z budynku /altany/ inwestora Bogdana A. nie narusza obowiązujących warunków technicznych, w tym między innymi, czy zapewnia ochronę interesu właściciela sąsiedniej nieruchomości polegającą na tym, aby wody opadowe nie przedostawały się na jego nieruchomość. Stosownie do par. 29 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania go na teren sąsiedniej nieruchomości bez zgody jej właściciela lub zarządcy jest zabronione. Z tą regulacją koresponduje par. 126 ust. 1 cyt. rozporządzenia, który stanowi, że dachy i tarasy, a także zagłębienia wykonane przy ścianach zewnętrznych budynku /zejścia, zjazdy, fosy/ powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do sieci kanalizacji ogólnospławnej, wyodrębnionej kanalizacji deszczowej, do dołów chłonnych lub na teren działki, z zachowaniem przepisów par. 28. W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego ograniczyły się do stwierdzenia, że inwestor nie naruszył wskazanych wyżej warunków technicznych, bowiem wody opadowe z przedmiotowego obiektu odprowadzane są rynną do rury spustowej, której wylot skierowany jest na działkę inwestora. Taki argument nie mógł stanowić wystarczającej podstawy do stanowczego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie odniesiono się bowiem do kwestii związanych z usytuowaniem rury spustowej w odległości zaledwie kilkunastu centymetrów od granicy działki i to w sytuacji, gdy na obszarze obu działek istnieje naturalny spadek terenu w kierunku działki skarżącego, a także występowania rozlewisk podczas opadów deszczu /por. ekspertyza techniczna przedłożona przez skarżącego, dokumentacja fotograficzna, informacja Urzędu Miejskiego w P. z dnia 7 lipca 1997 r./. Lektura akt administracyjnych zwalnia Naczelny Sąd Administracyjny od szerszego omówienia powyższych zagadnień. Z akt sprawy wynika bowiem, że organy nadzoru budowlanego nie uwzględniły stanu faktycznego istniejącego w dacie rozstrzygania. W protokole z wizji lokalnej z dnia 16 lipca 1998 r. stwierdzono, że inwestor wykonał na swojej działce także studzienkę chłonną, do której odprowadzane są wody opadowe z przedmiotowego budynku /okoliczność przyznana przez skarżącego/. Powinnością organów administracji było zatem ustalenie, czy owe urządzenie wraz z rynną i jej spustem wylotowym wykonane zostało zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, a w konsekwencji, czy inwestor spełnił obowiązek zapewnienia odprowadzania wód opadowych z jego budynku w sposób wskazany w par. 126 ust. 1 w związku z par. 29 cytowanego na wstępie rozporządzenia. Oznaczało to również potrzebę wyjaśnienia, czy ewentualne przedostawanie się wód opadowych z budynku inwestora na teren działki skarżącego jest spowodowane mogącym wywołać taki skutek usytuowaniem wskazanych wyżej urządzeń /spustu wylotowego, studzienki chłonnej itd./, czy też innymi przyczynami. Niewyjaśnienie powyższych okoliczności czyni koniecznym uchylenie zaskarżonej decyzji jako wydanej w warunkach przewidzianych w art. 22 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Dlatego na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 29 i art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzeczono jak w sentencji.