II SA/Gd 1707/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2001 r. sprawy ze skargi Joanny i Zdzisława D. na postanowienie K.-P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia 6 sierpnia 1999 r. (...) w przedmiocie obowiązku dostarczenia ekspertyzy budowlanej - oddala skargę. Postanowieniem z dnia 12 lipca 1999 r. (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. na podstawie art. 123 Kpa oraz art. 83 ust. 1 i art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ wezwał Joannę i Zdzisława D. do dostarczenia w terminie do dnia 23 lipca 1999 r. ekspertyzy budowlanej orzekającej prawidłowość wykonania podciągu w piwnicy pod spękaną ścianą działową na parterze budynku byłej noclegowni PKP przy ul. P. 1 w T. i podającej sposób zabezpieczenia spękanej ściany. Ponadto nakazał niezwłoczne doraźne wykonanie zabezpieczenia spękanej ściany lub wyłączenie z użytkowania pomieszczenia sąsiadującego z zagrożoną ścianą. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że przeprowadzone przez przedstawicieli organu w dniu 5 lipca 1999 r. oględziny pomieszczeń w piwnicy i na parterze budynku byłej noclegowni. PKP wykazały spękanie ściany działowej w jednym z pomieszczeń na parterze powstałe w wyniku usunięcia nadproża łukowego w piwnicy. Inwestor w miejscu zlikwidowanego nadproża łukowego osadził podciąg. Z uwagi na realizację ww. podciągu bez stosownego projektu i pod nadzorem osoby nie posiadającej obowiązujących prawem budowlanym uprawnień organ nadzoru budowlanego wezwał inwestora do dostarczenia opisanej wyżej ekspertyzy. W zażaleniu na powyższe postanowienie Joanna i Zdzisław D. wskazywali, że pęknięcie ściany nastąpiło z winy jednego z nielegalnie zamieszkałych w budynku lokatorów i w związku z powyższym obowiązek dostarczenia ekspertyzy winien być skierowany do Prezydenta Miasta T., który odpowiada za nielegalne zamieszkiwanie osób trzecich w budynku przy ul. P. 1. Decyzją z dnia 6 sierpnia 1999 r. (...) K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że właściciele budynku położonego w T. przy ul. P. 1 pismem z dnia 6 maja 1999 r. powiadomili Prezydenta Miasta T. o zamiarze remontu części budynku z określeniem przewidywanego terminu rozpoczęcia robót na dzień 6 czerwca 1999 r. Urząd Miejski w T. pismem z dnia 13 maja 1999 r. wezwał inwestorów do dostarczenia dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością i przedstawienia szczegółowego opisu planowanych robót remontowych. Pismem z dnia 17 maja 1999 r. inwestor rozszerzył zakres robót remontowych i przystąpił do remontu budynku przed upływem 30 dni od zgłoszenia naruszając przepis art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Ponadto rozpoczął wykonywanie prac nie ujętych w zgłoszeniu. Decyzją z dnia 1 czerwca 1999 r. Prezydent Miasta T. zgłosił sprzeciw w sprawie robót budowlanych objętych zgłoszeniem i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie robót remontowych. Jednocześnie pouczono inwestora, że w przypadku zmiany sposobu użytkowania obiektu lub jego części wymagana jest zgoda organu administracji. Pomimo sprzeciwu inwestor nadal prowadził roboty budowlane bez stosownego pozwolenia na budowę. W czasie oględzin przeprowadzonych w dniu 5 lipca 1999 r. ustalono, że w obiekcie naruszono istotne elementy konstrukcyjne budynku a w to miejsce inwestor samowolnie zamontował dźwigary stalowe stanowiące podciąg o rozpiętości ca 4 m. Ponieważ inwestor nie przedstawił obliczeń wytrzymałościowych ww. podciągu organ nadzoru budowlanego nałożył na niego obowiązek dostarczenia w określonym terminie ekspertyzy orzekającej prawidłowości wykonania spornego podciągu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazywali, że obecnie w obiegu prawnym nie funkcjonuje decyzja w sprawie sprzeciwu dotyczącego zgłoszenia robót remontowych, a ponadto organ wydając zaskarżone postanowienie nie wziął pod uwagę faktu, że spękanie ściany, które spowodowało konieczność wykonania przez skarżących podciągu nastąpiło na skutek działania dzikiego lokatora noclegowni. W związku z powyższym w ocenie skarżących organ niezasadnie nałożył na inwestora obowiązek opracowania ekspertyzy budowlanej w sytuacji, gdy obowiązek ten winien być nałożony na sprawcę samowoli. W ocenie skarżących zaskarżone postanowienie naruszyło zasadę określoną, w art. 62 ust. 2 i 3 i art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, z których wynika, że obowiązek opracowania stosownej ekspertyzy można nałożyć w razie stwierdzenia takiego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części /a nie poszczególnych belek czy nadproży/, które mogą spowodować zagrożenie życia lub mienia, a nie po usunięciu tego zagrożenia oraz w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do stanu wykonania robót. Skarżący wskazywali, że z protokołu oględzin robót budowlanych z dnia 5 lipca 1999 r. wynika, że po wykonaniu przedmiotowego podciągu stan techniczny wykonanych robót nie budził wątpliwości. Ponadto stwierdzili, że wykonują roboty w oparciu o decyzję z dnia 12 listopada 1998 r. i po zakończeniu remontu noclegowni wykonana zostanie kompleksowa ocena techniczna stanu ww. obiektu. W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga Janiny i Zdzisława D. nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Tak, więc uchylenie decyzji przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Wbrew twierdzeniom skarżących organy administracji upoważnione były do wydania postanowienia w dostarczeniu ekspertyzy. Stosownie do treści art. 81 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /publikacja jak wyżej/ do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. dokonywanie czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonywane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Zgodnie zaś z art. 81c ust. 2 organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, a także dostawcy wyrobów budowlanych, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. W sprawie okolicznością bezsporną jest, że skarżący jako właściciele nieruchomości położonej w T. przy ul. P. 1 prowadzą określone roboty budowlane. Okolicznością bezsporną jest również, że w czasie wykonywania przedmiotowych robót inwestorzy dokonali zmiany elementu konstrukcyjnego budynku poprzez usunięcie nadproża łukowego w piwnicy i zamontowanie podciągu stalowego. Powyższa zmiana dokonana została bez stosownej dokumentacji technicznej, dlatego też organy nadzoru budowlanego prawidłowo nałożyły na skarżących obowiązek dostarczenia ekspertyzy budowlanej potwierdzającej, iż prace wykonane zostały zgodnie z wymogami technicznymi w celu wyeliminowania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wykonanych robót. Skarżący są właścicielami przedmiotowego budynku i w związku z powyższym organ prawidłowo skierował właśnie do nich zaskarżone postanowienie. Przywoływana przez skarżących decyzja Prezydenta Miasta T. z dnia 12 listopada 1998 r. stwierdzająca nieodpowiedni stan techniczny spornego obiektu i nakazująca właścicielowi budynku usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości oraz doprowadzenie obiektu do właściwego stanu technicznego, nie zwalniała właścicieli od obowiązku przedstawienia dokumentacji technicznej na modernizację budynku, gdyż decyzja ta wydana została na podstawie art. 66 ust. 1 i 3 w związku z art. 61 ustawy Prawo budowlane w celu doraźnego zabezpieczenia obiektu, a prowadzone przez skarżących prace mające na celu zmianę sposobu użytkowania spornego budynku powinny być prowadzone na podstawie stosownej dokumentacji technicznej i pozwolenia na budowę. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.