II SA/Po 1890/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Bożeny K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 20 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego - oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia 13 kwietnia 2000 r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nakazał inwestorowi Bożenie K. rozbiórkę ścian balkonowych o wymiarach 3,10 m x 1,60 m i 1,68 m x 1,75 m oraz zadaszenia balkonu zlokalizowanego na działce przy ul. Sz. 49 w P. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że w dniu 30.06.1999 r. przeprowadzono kontrolę i stwierdzono, że Bożena K. nadbudowała ścianki balkonu i wykonała zadaszenie balkonu na posesji przy ul. Sz. 49 w P. /dowód: protokół z dnia 30.06.1999 r./. Powyższe roboty zostały wykonane w 1997 r. Zgodnie z przepisem art. 28 prawa budowlanego na tego rodzaju roboty budowlane wymagane jest pozwolenie na budowę, a takiego pozwolenia Bożena K. nie posiadała. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia 20 czerwca 2000 r. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną przez Bożenę K. decyzję organu pierwszej instancji z dnia 13 kwietnia 2000 r. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że B. K. w odwołaniu podniosła, że na dokonaną w 1997 r. inwestycję posiadała zgodę współwłaścicielki M. R., a także posiadała decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z której wynikała możliwość planowanej rozbudowy. Według organu odwoławczego posiadanie ww. dokumentów nie jest warunkiem wystarczającym, aby zgodnie z prawem realizować inwestycję polegającą na rozbudowie. Prowadzenie robót budowlanych wymaga zgodnie z przepisem art. 28 prawa budowlanego uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a jej brak skutkuje zastosowanie art. 48 prawa budowlanego, który w drodze decyzji właściwego organu nadzoru budowlanego nakazuje rozebranie obiektu budowlanego lub jego części. Bożena K. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 20 czerwca 2000 r. z wnioskiem o jej uchylenie. Skarżąca wyjaśniła m.in., że nadbudowa ścianki balkonu i jego zadaszenie została wykonana na przełomie lat 1997/1998 w trakcie remontu generalnego dachu. Koszty tego remontu skarżąca pokryła osobiście, a uczyniła to w celu ratowania budynku, który znajduje się w złym stanie technicznym, a którym pozostali współwłaściciele nie interesują się. Wykonane przez skarżącą roboty budowlane spowodowały, że woda opadowa nie przedostaje się po ścianach do fundamentu już w takiej ilości jak poprzednio. Organ nadzoru budowlanego w czasie kontroli w dniu 30.06.1999 r. nie zainteresował się ogólnym stanem technicznym budynku, a przede wszystkim nie dokonał oceny wykonanej inwestycji pod kątem poprawy stanu technicznego tego budynku. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny ważyła co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Roboty budowlane, przez które rozumieć należy według przepisu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego wymagają pozwolenia na budowę tj. decyzji administracyjnej zezwalającej na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego /art. 28 w związku z art. 3 pkt 17/. W niniejszej sprawie roboty budowlane polegające na wykonaniu ścian balkonowych i zadaszeniu balkonu należą do zakresu pojęcia budowy w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 6 prawa budowlanego i na rozpoczęcie tych robót wymagane było pozwolenie. Prowadzenie i wykonanie tych robót bez wymaganego pozwolenia stanowi samowolę budowlaną. W takiej sytuacji organ nadzoru budowlanego obowiązany był na podstawie art. 48 prawa budowlanego wydać w drodze decyzji administracyjnej nakaz rozbiórki przedmiotowych części budynku mieszkalnego bez względu na przyczynę podjęcia przez skarżącą wyżej określonych robót budowlanych. Podnoszone więc w skardze zarzuty nie mogły odnieść w niniejszej sprawie skutków prawnych i dlatego na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.