SAB/Rz 50/01

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Edwarda J. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie realizacji inwestycji w sposób sprzeczny z prawem - postanawia - odrzucić skargę Decyzją z dnia 13.07.2000 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Wójta Gminy M.-K. z dnia 17.05.2000 r. (...) wydaną w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie kanalizacji sanitarnej osiedla P.-D. w N.-D. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę Wójt Gminy M.-K. decyzją z dnia 13.11.2000 r. (...) umorzył postępowanie w tej sprawie. Niezależnie od tego Edward J. skierował do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. pismo określone jako "skarga w trybie nadzoru" opatrzone datą 8.08.2001 r. w którym generalnie rzecz biorąc zarzuca organom administracji publicznej nagminne łamanie prawa tak procesowego jak i materialnego i domaga się podjęcie działań zmierzających do wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do pracowników Urzędu Miasta i Gminy N.-D. w związku z dopuszczeniem się przez nich samowoli budowlanej. Pismo to traktując jako skargę Główny Urząd Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 26.09.2001 r. przekazał w trybie art. 65 Kpa według właściwości do Samorządowego Kolegium Odwoławczego informując o powyższym zainteresowanego. W związku z tym Edward J. dwukrotnie występował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. o udzielenie mu informacji o sposobie załatwienia sprawy, przy czym ostatnie pismo opatrzone było datą 28.11.2001 r. Pismem z dnia 26.11.2001 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało Edwarda J. działając w oparciu o art. 238 par. 1 Kpa o stanie sprawy dotyczącej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz z uwagi na to, że skarżący przedstawiał zarzuty dotyczące działalności Zarządu Miasta i Gminy N.-D. zgodnie z art. 229 pkt 3 Kpa przekazało sprawę do rozpatrzenia Radzie Miasta i Gminy N.-D. W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Edward J. zarzuca Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w T. bezczynność i nie podjęcie działań zmierzających do wyjaśnienia jego zarzutów pomimo dwukrotnej jego interwencji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej odrzucenie, przedstawiając jednocześnie z ostrożności procesowej wniosek o jej oddalenie. Uzasadniając swój pierwszy wniosek Kolegium podnosi, iż okoliczności podniesione w skardze nie mieszczą się w kategorii spraw określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, albowiem skarga odnosi się do uproszczonego postępowania uregulowanego w dziale VIII Kpa /art. 221-256 Kpa/. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ zakres przedmiotowy skargi na bezczynność jak słusznie zauważa Kolegium wyznaczają postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 1-4 cyt. ustawy. W tej kategorii spraw nie mieści się tzw. skarga popularna, określona w art. 221-256 Kpa, którą to instytucją posłużył się skarżący. Oznacza to, iż w tym przypadku nie można mówić o bezczynności organu w rozumieniu powołanych wyże przepisów prawa, tym bardziej, że skarżący został poinformowany o sposobie załatwienia jego interwencji. Jeżeli zaś tak to skargę uznać należy za niedopuszczalną, konsekwencją czego jest jej odrzucenie w oparciu o art. 27 ust. 2 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.