II SA/Wr 1929/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Janusza T. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 9 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego użytkowania działki nr 95/2 obręb S.-T., gmina D. - oddala skargę. Janusz T. wnioskiem z dnia 15 kwietnia 1999 r. złożonym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie wrocławskim domagał się na podstawie art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane przeprowadzenia kontroli na działce 95/2 w miejscowości S. gmina D. stanowiącej własność Jana G. i spowodowania wykorzystania jej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego albowiem na działce przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, prowadzona jest działalność gospodarcza /tartak/. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie wrocławskim decyzją z dnia 30 września 1999 r. (...) na podstawie art. 105 par. 1 Kpa po rozpatrzeniu ww. wniosku umorzył postępowanie wszczęte w dniu 15 kwietnia 1999 r. w sprawie zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego użytkowania działki nr 95/2 obręb S.-T., gmina D. gdyż stało się ono bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu swej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, iż po wszechstronnym zbadaniu sprawy pod względem faktycznym i prawnym ustalono, iż Jan G. uzyskał 24 maja 1985 r. decyzję Naczelnika Gminy w D. o pozwoleniu na budowę na działce nr 95/2 /w S.-T./ warsztatu stolarskiego. Warsztat ten dopuszczony został do użytkowania postanowieniem Urzędu Gminy z dnia 28 sierpnia 1988 r. Następnie wnioskiem z dnia 3 lutego 1997 r. do Wojewody W. Janusz T. wystąpił o stwierdzenie nieważności ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Na ten wniosek wydano decyzję Wojewody W. z dnia 6 czerwca 1997 r. (...) odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Gminy D. Od decyzji (...) Wojewody D. Janusz T. odwołał się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który decyzją z dnia 25 sierpnia 1997 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na tę ostateczną w toku postępowania administracyjnego decyzję Janusz T. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. Ponadto zaznaczono, iż Jan G. dostarczył do organu I instancji opracowanie Laboratorium Badań Środowiskowych na temat: Badanie zapylenia i hałasu na stanowiskach pracy w Zakładzie Stolarsko-Tapicerskim w S.-T. /próby pobrane 31 maja 1999 r./ a przedstawione wyniki jak uznał organ są zgodne z normatywem higienicznym. W oparciu o powyższe dokumenty tym samym stwierdzono zgodność sposobu użytkowania działki nr 95/2 położonej we wsi S.-T. gmina D. z przepisami Prawa budowlanego orzeczono o umorzeniu postępowania administracyjnego. Odwołanie od tej decyzji złożył Janusz T. domagając się zlikwidowania uciążliwej dla niego działalności produkcyjnej na sąsiedniej działce nr 95/2 w S. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi S.-T. ww. działka jak zaznaczył przeznaczona jest pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne zaś aktualnie wykorzystywana jest ona na prowadzenie działalności produkcyjnej Stolarsko-Tartacznej i Składu Drewna. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia 9 grudnia 1999 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W motywach podjętego rozstrzygnięcia zaznaczono, iż po analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przyznano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie z uwagi na zgodność sposobu użytkowania przedmiotowej działki z przepisami Prawa budowlanego. Rozstrzygnięcie organu I instancji uznano, że jest jak najbardziej słuszne, ponieważ właściwość organów nadzoru budowlanego ukierunkowana jest na badanie zgodności realizowanych bądź zrealizowanych obiektów budowlanych z ustawą prawo budowlane i przepisami okolicznymi. Natomiast zagadnienie zgodności użytkowania przedmiotowej działki z planem zagospodarowania przestrzennego wykracza poza zakres kompetencji tego organu i jako takie nie może stanowić przedmiotu jego rozstrzygnięć. Ponadto przyznano, że niezrozumiałym wydaje się sam wniosek Janusza T. o wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie w momencie, gdy toczy się ona już innym torem i oczekuje obecnie na rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzono, że argumenty strony odwołującej się nie podlegają uwzględnieniu i dlatego też utrzymano w mocy decyzje organu I instancji. W skardze na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Janusz T. zarzucił jej naruszenie art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane albowiem w motywach zaskarżonej decyzji (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że "zagadnienie zgodności użytkowania przedmiotowej działki z planem zagospodarowania przestrzennego wykracza poza zakres kompetencji tego organu i jako takie nie może stanowić przedmiotu jego rozstrzygnięć". Zdaniem skarżącego organ ten nie zna podstawowych obowiązków jakie nakłada na niego Prawo budowlane w art. 87. Stąd też skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności zaskarżonej decyzji z prawem. Strona przeciwna odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację z zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji należą zadania i kompetencje, o których mowa w art. 48, art. 50, art. 51, art. 62 ust. 3, art. 65, art. 66, art. 67 ust. 1, art. 68, art. 69, art. 70 ust. 2, art. 71 ust. 3, art. 74, art. 75 ust. 1 pkt 3 lit "a", art. 76, art. 78 oraz art. 97 ust. 1. Przepis powyższy wyznacza zakres przedmiotowy rozstrzygania przez organy powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w sprawach regulowanych przepisami powołanej ustawy Prawo budowlane załatwianych w formie decyzji administracyjnej. Skarżący natomiast wnioskiem z dnia 15 kwietnia 1999 r. domagał się od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie W. przeprowadzenia kontroli na działce nr 95/2 w miejscowości S. gmina D. i spowodowania wykorzystywania jej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który określa sporny teren jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Żądanie swoje strona oparła na podstawie art. 87 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, który w chwili składania przedmiotowego wniosku po nowelizacji ww. ustawy z dniem 1 stycznia 1999 r. /Dz.U. 1998 nr 106 poz. 668/ odpowiadał już treści art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. "a" cytowanej ustawy Prawo budowlane, określając, że do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem Prawa budowlanego a w szczególności zgodności zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska. Przepis ten art. 81 ust. 1 pkt 1 "a" cytowanej ustawy Prawo budowlane w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania administracyjnego przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego w zakresie o jakim mowa we wniosku skarżącego z dnia 15 kwietnia 1999 r. Niezależnie od tego, że przepis ten nie stanowi podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego to podkreślić także należy, iż nie może on stanowić odrębnej sprawy rozstrzyganej w formie decyzji administracyjnej. Dlatego też po wpłynięciu przedmiotowego wniosku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie wrocławskim umorzył przedmiotowe postępowanie administracyjne w trybie art. 105 par. 1 Kpa a organ II instancji utrzymał w mocy tę decyzję przede wszystkim prawidłowo podnosząc w zaskarżonej decyzji, że zagadnienie zgodności użytkowania spornej działki z planem zagospodarowania przestrzennego wykracza poza zakres kompetencji tego organu i jako takie nie może stanowić przedmiotu jego rozstrzygnięć. Natomiast według art. 105 par. 1 Kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 par. 1 Kpa oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Z takim właśnie przypadkiem bezprzedmiotowości postępowania mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, albowiem żądanie dotyczy sprawy, która nie podlega rozstrzygnięciu co do istoty przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego stosownie do zapisu art. 83 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Dlatego też skarga złożona w tej sprawie okazała się w sposób oczywisty niezasadna. Wobec niezasadności skargi należało na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzec jak w sentencji.