II SA/Ka 1977/00
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2002-06-04
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając, że strona własnoręcznie odebrała decyzję organu pierwszej instancji, mimo jej twierdzeń o przebywaniu za granicą i przedstawienia dowodów na to okoliczność?Ratio decidendi
Organ odwoławczy nie może z góry zakładać winy strony w niedochowaniu terminu procesowego, jeśli strona uprawdopodobniła brak swojej winy, np. poprzez twierdzenie o przebywaniu za granicą i przedstawienie dowodów na to. W takich sytuacjach organ powinien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe, aby ustalić stan faktyczny, zamiast opierać się na domniemaniu winy strony.Stan faktyczny
Elfryda T., działając jako pełnomocnik właściciela nieruchomości, otrzymała decyzję nakazującą wykwaterowanie lokatora. Po upływie terminu do wniesienia odwołania, złożyła wniosek o przywrócenie terminu, twierdząc, że decyzję odebrał jej mąż, gdyż ona przebywała za granicą. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżąca osobiście odebrała pismo. W skardze do NSA, Elfryda T. przedstawiła dowody (polisę ubezpieczeniową, bilet powrotny z Niemiec) na swoją nieobecność w kraju w istotnym okresie. NSA uchylił postanowienie organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 sierpnia 2000 r.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Elfrydy T. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 sierpnia 2000 r. (...) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie opróżnienia i wykwaterowania z budynku mieszkalnego - uchyla zaskarżone postanowienie, (...).
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. decyzją z dnia 3 lipca 2000 r. (...) nakazał Elfrydzie T. pełnomocnikowi Romana W. - właściciela nieruchomości położonej w R.-Ś. - B. przy ul. 11-go L. 34:
1/ dokonanie wykwaterowania lokatora z budynku przy ul. 11-go L. 34 w R.-Ś. - B., w terminie do 31 sierpnia 2000 r.
2/ po wykonaniu obowiązku jak w pkt 1 zawiesić na wymienionym budynku, w widocznym miejscu, tablicę zawiadamiającą o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zakazie użytkowania tego budynku.
Decyzję powyższą, jak wynika z zwrotnych potwierdzeń odbioru, na którym widnieje podpis "Elfryda T. - siostra" na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dla Romana W. i "Elfryda T." na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji kierowanej do niej jako pełnomocniczki wymienionego, adresaci otrzymali w dniu 10 lipca 2000 r.
W dniu 4 sierpnia 2000 r., a więc po terminie do wniesienia środka odwoławczego od wskazanej decyzji, który upłynął dla Elfrydy T. w dniu 25 lipca 2000 r., do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. wpłynął wniosek wymienionej kierowany do (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku tym Elfryda T. podniosła, że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odebrał jej mąż, gdyż ona w tym czasie przebywała za granicą. Jednocześnie we wniosku tym zawarła zarzuty przeciwko faktom zawartym w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2000 r. (...), (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odmówił Elfrydzie T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. z dnia 3.07.2000 r. wymienionej na wstępie.
Uzasadniając swoją decyzję, organ odwoławczy stwierdził, że nie podziela argumentów wnioskodawczyni, gdyż ze zwrotnych poświadczeń odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. wynika, że osobiście odebrała ona pismo procesowe kierowane do niej jak i do Romana W.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Elfryda T. ponownie wskazała, że decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. odebrał jej mąż, gdyż ona w tym czasie tj. 10.07.2000 r. przebywała za granicą. Na poparcie swoich twierdzeń do skargi załączyła polisę ubezpieczeniową Zakładu Ubezpieczeń i Reasekuracji "P." SA na okres ubezpieczenia od 5.07.2000 r. do 23.07.2000 r. oraz bilet wyjazdu z Niemiec dnia 23 lipca 2000 r. wystawiony na jej nazwisko jako pasażera. Na tej podstawie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia odwołania na wskazane ostatnio postanowienie.
W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując zasadność rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo zauważył, że przedstawione dopiero jako załączniki do skargi dokumenty nie stanowią bezpośredniego dowodu, że w dniu 10.07.2000 r. skarżąca była nieobecna w miejscu stałego zamieszkania, gdyż dowodzą jedynie, że zawarła ubezpieczenie na okres od 5.07.2000 r. do 23.07.2000 r. w Zakładzie Ubezpieczeń i Reasekuracji "P." SA i że w dniu 23.07.2000 r. wróciła z Niemiec do Polski. Nie potwierdzają jednak w jakim okresie czasu przebywała w Niemczech -brak biletu wyjazdu z Polski do Niemiec.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów art. 80 i art. 107 par. 3 Kpa oraz art. 58 Kpa.
Przywołany przepis art. 58 Kpa ustanawia cztery przesłanki przywrócenia terminu, które nastąpić muszą łącznie. Są nimi:
1/ uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy niedopełnienia czynności procesowej w terminie,
2/ wniesienie wniosku o przywrócenie terminu,
3/ dochowanie nieprzywracalnego terminu do wniesienia wniosku,
4/ dopełnienie jednocześnie z wnioskiem czynności procesowej, dla której był ustanowiony przywracalny termin.
W rozpatrywanej sprawie (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stanął na stanowisku, że nie zostały spełnione wymogi określone pierwszą i trzecią z wymienionych wyżej przesłanek. W ocenie Sądu z tym stanowiskiem organu odwoławczego nie można się zgodzić gdyż nie zostało oparte o dowody, których zebranie było konieczne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przede wszystkim wskazać należy, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności lecz tylko wiarygodność /prawdopodobieństwo/ twierdzenia o jakimś fakcie.
Podniesienie przez stronę we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, iż podpisy na zwrotnych potwierdzeniach odbioru tej decyzji są podpisami jej męża, który podpisał się jej imieniem i nazwiskiem, gdyż zainteresowana przebywała za granicą stanowi uprawdopodobnienie, iż z przyczyn od siebie niezależnych strona nie mogła dopełnić czynności procesowej w terminie. Uprawdopodobnienie to wskazuje, że Elfryda T. nie ze swej winy dopuściła się przekroczenia terminu do wniesienia odwołania.
Tymczasem organ odwoławczy z góry założył, że przyczyna nie dotrzymania przez stronę terminu nastąpiła z jej winy i nie podjął żadnych środków dowodowych, aby twierdzeniu strony zaprzeczyć bądź też uznać za zgodne z prawdą. Założenie takie jest o tyle wątpliwe, że już tylko wizualne porównanie podpisu złożonego przez Elfrydę T. na wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania z podpisami widniejącymi na zwrotnych potwierdzeniach odbioru decyzji organu pierwszej instancji nasuwa istotne wątpliwości, czy są to podpisy złożone przez tę samą osobę.
W ocenie Sądu bez przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego nie jest możliwe jednoznaczne stwierdzenie, że odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R.-Ś. dokonała osobiście Elfryda T. i że to jej podpis widnieje na zwrotnych potwierdzeniach ich odbioru.
W przypadku gdyby trzeba było przyjąć, że to nie strona a jej mąż odebrał adresowaną do niej i Romana W. przesyłkę, należałoby w toku postępowania dowodowego ustalić w jakim czasie o jej treści dowiedziała się strona, aby ustalić czy dochowała terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Dopiero tak poczynione ustalenia faktyczne oparte o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy pozwolą na jednoznaczne określenie, zgodnie z wiedzą oraz zasadami życiowego doświadczenia, po myśli art. 80 Kpa, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 58 Kpa, a tym samym czy należy przywrócić stronie termin do wniesienia środka odwoławczego.
Ponieważ zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem art. 80 i art. 107 par. 3 Kpa oraz przepisu art. 58 Kpa dlatego na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.
O zwrocie kosztów na rzecz skarżącego orzeczono zgodnie z art. 55 ust. 1 wymienionej ostatnio ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło