II SA/Gd 670/00
WyrokWSA w Gdańsku2003-02-27
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczenie otworów okiennych w garażu, usytuowanym w odległości 80 cm od granicy działki, stanowi istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę i przepisów techniczno-budowlanych, uzasadniające nałożenie obowiązku ich zamurowania?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że wykonanie otworów okiennych w garażu w odległości 80 cm od granicy działki stanowi istotne odstępstwo od warunków pozwolenia na budowę, które nie przewidywało takich otworów, a także narusza przepisy techniczno-budowlane dotyczące minimalnej odległości od granicy działki (4 m). Sąd podkreślił, że zgłoszenie rozpoczęcia użytkowania budynku nie jest równoznaczne z pozwoleniem na jego użytkowanie i nie sanuje samowolnych odstępstw od prawa budowlanego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy nakaz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczący zamurowania otworów okiennych w garażu Małgorzaty Ż. ze względu na niezgodność z pozwoleniem na budowę i przepisami technicznymi dotyczącymi odległości od granicy działki. Skarżąca podnosiła, że garaż z otworami był objęty potwierdzeniem Urzędu Miejskiego o przyjęciu zgłoszenia użytkowania budynku, co powinno sanować odstępstwa. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał skargę na decyzję Inspektora.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Małgorzaty Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 7 marca 2000 r. (...) w przedmiocie doprowadzenia garażu do stanu zgodnego z przepisami budowlanymi - oddala skargę.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 7 marca 2000 r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 25 stycznia 2000 r. w części dotyczącej nałożonego na Małgorzatę Ż. obowiązku doprowadzenia garażu znajdującego się w piwnicy budynku mieszkalnego położonego na działce nr 51/1 przy ul. O. 49A w R. do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie otworów okiennych w południowo-zachodniej ścianie garażu, usytuowanej w odległości 80 cm od granicy z sąsiednią działką nr 51/2 oraz uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania ww. obowiązku /31.03.2000 r./ i wyznaczył nowy termin: 31.05.2000 r.
W uzasadnieniu decyzji podano, organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, iż wykonanie otworów okiennych w ścianie garażu jest niezgodne z warunkami pozwolenia na budowę garażu z dnia 2.07.1984 r. (...), które ich nie przewidywały i nie odpowiada wymaganiom par. 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określającego minimalną odległość ściany z otworami od granicy: 4 m.
W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż wykonanie otworów okiennych w sposób istotny odbiegało od ustaleń i warunków określonych w udzielonym pozwoleniu na budowę garażu i przepisach cytowanego wyżej rozporządzenia, stanowiąc przesłankę z art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 4 tej ustawy. Stanem zgodnym z prawem będzie zwrócona w stronę granicy ściana bez otworów w garażu wybudowanym w odległości mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką.
Ustosunkowując się do zarzutu odwołania, iż garaż z otworami okiennymi w ścianie od strony granicy był objęty potwierdzeniem Urzędu Miejskiego w R. z dnia 23.10.1986 r. przyjęcia zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego na podstawie m.in. inwentaryzacji budowlanej, organ odwoławczy stwierdził, że inwentaryzacja budowlana nie spełnia wymogów formalnych dokumentu urzędowego i nie można uznać jej za załącznik do potwierdzenia "przyjęcia zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego" również z tego powodu, że w odnoszącym się w treści wyłącznie do budynku mieszkalnego potwierdzeniu brakuje adnotacji o załączniku.
Nadto podano, iż ponieważ oznaczony w zaskarżonej decyzji termin wykonania nałożonego obowiązku uległ znacznemu skróceniu w związku z wniesionym odwołaniem /art. 130 par. 2 Kpa/ organ II instancji uchylił decyzję w dotyczącej go części i wyznaczył nowy termin.
W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Małgorzata Ż. domagała się sprawdzenia prawidłowości przeprowadzonego postępowania administracyjnego i wydanych decyzji. Skarżąca wskazała, że w dniu 23 października 1986 r. Kierownik Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego w R. dokumentem nr UAN-III-8389/60/86 na podstawie m.in. inwentaryzacji zezwolił na użytkowanie przedmiotowego budynku mieszkalnego. Adnotacje kierownika Urzędu poczynione na niniejszej inwentaryzacji świadczą o tym, że była ona przedmiotem rozpatrywania przez Urząd w R. Wniosek z 7 października 1986r. w przedmiocie odbioru domu został rozpatrzony bez pisemnego sprzeciwu czy decyzji odmownej. Brak dopełnienia formalności w postaci adnotacji o załączniku nie może po tylu latach /stan przedawnienia/ skutkować dla inwestora nieprzewidywalnymi następstwami.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd, dokonując zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie stwierdził, aby naruszała ona prawo, tj. przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.
Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź przepisach właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz określającą termin wykonania tych czynności.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego warunki budowy garażu nie przewidywały w ogóle otworów okiennych od strony granicy z sąsiednią działką nr 51/2. Skarżąca zresztą tego faktu nie kwestionuje. Wobec tego przedmiotowy garaż został wykonany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę.
Nadto zgodnie z par. 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ odległość zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi winna wynosić - 4 m. Ściana garażu, w której wykonano otwory okienne znajduje się w odległości około 80 cm od granicy z sąsiednią nieruchomością nr 51/2, który to stan jest niezgodny z cytowanym wyżej przepisem rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994 r.
Jednocześnie należało zauważyć, iż par. 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki /Dz.U. nr 17 poz. 62 ze zm./, obowiązującego w dacie budowy garażu przez skarżącą, przewidywał również odległość 4 m od granicy działki dla budynków posiadających okna w ścianach od strony sąsiedniej działki.
Jak wynika z powyższego przedmiotowy garaż został wykonany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę oraz przepisach techniczno-budowlanych.
Natomiast przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie określają żadnego okresu przedawnienia dla stwierdzenia przez właściwy organ wykonania robót w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia bądź w przepisach oraz nałożenia w drodze decyzji obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Z treści dokumentu z dnia 23 października 1986 r., na który powołuje się skarżąca, wynika, że w tym dniu Urząd Miejski w R. potwierdził przyjęcie zgłoszenia skarżącej o rozpoczęciu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego w R. przy ul. O. 49a. Przyjęcie zgłoszenia o rozpoczęciu użytkowania budynku nie jest tożsame z uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.
Pod rządami ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 38 poz. 229 ze zm./ pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego było wymagane w przypadku wydania nakazu dokonania zmian lub przeróbek lub nałożenia takiego obowiązku przez właściwy organ /art. 42 ust. 1 i 2 cyt. ustawy/. Również obowiązująca obecnie ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane konieczność uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przewiduje tylko w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 55 ust. 1 i 2. Jak wynika z niniejszego przepisu uzyskanie takiego pozwolenia jest wymagane, jeżeli właściwy organ:
1/ nałożył taki obowiązek w wydanym pozwoleniu na budowę lub
2/ stwierdził, że zgłoszony przez inwestora obiekt budowlany został wykonany z naruszeniem warunków, określonych w pozwoleniu na budowę lub
3/ wydał, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub art. 71 ust. 3, decyzję nakazującą dokonanie określonych czynności, zmian lub przeróbek.
Uzyskanie pozwolenia wymagane jest także, jeżeli zachodzą okoliczności wymienione w art. 49 ust. 1, a także kiedy przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych.
Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w sprawie zachodziła którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji, wymagających zgodnie z Prawem budowlanym z 1974 r. czy 1994 r., uzyskania przez skarżącą pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego w R. przy ulicy O. 49a. Natomiast brak jest podstaw prawnych, aby zgłoszeniu do użytkowania budynku i przyjęciu takiego zgłoszenia przez właściwy organ przypisywać moc sanującą wszelkie odstępstwa zrealizowanego obiektu od pozwolenia na budowę oraz obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło