II SA/Kr 1719/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Józefy B.-B. na postanowienie Wojewody M. z dnia 3 sierpnia 1999 r., (...) w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia - skargę oddala. Postanowieniem z dnia 29.06.1999 r. (...), Burmistrza Miasta S. postanowił: "wyrazić zgodę na lokalizację wiaty gospodarczej na działce nr 63 w S., gmina S. w odległości 0,50 m od granicy działki nr 65 stanowiącej własności p. Józefy B.-B.". Postanowienie to, co wynika z jego treści, wydane zostało na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zgodnie z porozumieniem z dnia 30.12.1994 r. zawartym między Kierownikiem Urzędu Rejonowego w K. a Burmistrzem Miasta i Gminy S. w sprawie powierzenia organom gminy niektórych zadań administracji rządowej i zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy Skała zatwierdzonym uchwałą nr XX/121/93 Rady Miejskiej z dnia 5.04.1993 r. oraz w związku z art. 89 ustawy z dnia 13.10.1998 r. przepisy reformujące administrację publiczną /Dz.U. nr 133 poz. 872/. W uzasadnieniu zaś tego postanowienia podkreślono, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem (...) z dnia 30.11.1998 r. upoważnił Urząd Miasta i Gminy S. do wyrażenia zgodny na odstępstwo od przepisów par. 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. nr 10 poz. 46/. Takie zaś usytuowanie wiaty uzasadnia uzupełniający charakter zabudowy na działce nr 63. Powyższe postanowienie Burmistrza Miasta Skała z dnia 1999 r. zaskarżone zostało zażaleniem przez Józefę B.-B., która zarzuciła, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie z dnia 30.11.1998 r. upoważnił organ administracji nie zaś Urząd do wyrażenia zgody na odstępstwo. W związku z tym "w postanowieniu (...) brak jest osoby kompetentnej wydającej postanowienie". Wojewoda M. postanowieniem z dnia 3.08.1999 r. (...), wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 141 par. 1 i art. 144 Kpa stwierdził niedopuszczalność powyższego zażalenia. Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 141 par. 1 Kpa zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienie służy wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienia natomiast, na które nie służy zażalenie, mogą być przez strony zaskarżane tylko w odwołaniu od decyzji. Na postanowienie o udzieleniu zgody na odstępstwo ani kodeks postępowania administracyjnego ani - Prawo budowlane nie przewidują zażalenia. Takie postanowienie może być zatem zaskarżone przez stronę tylko w odwołaniu od decyzji. Powyższe postanowienie Wojewody M. z dnia 3.08.1999 r. - zaskarżone zostało do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą wniesioną przez Józefę B.-B. Skarżąca zarzuciła, że zakwestionowane skargą postanowienie narusza jej prawa. Stwierdzała, że zgodnie z pismem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30.11.1998 r. upoważnienie do wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów otrzymał jedynie Tadeusz B. - Sekretarz Gminy. Tylko jedynie ta osoba mogła podpisać postanowienie w przedmiocie wyrażenia zgody na odstępstwo od powszechnych regulacji. Z tych regulacji. Z tych względów skarżąca swą skargę uważała za s zasługującą na uwzględnienie. Wojewoda M. wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał swoje stanowisko co do niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: skarga nie jest uzasadniona. Przepis art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ przewiduje, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, wymienionych w art. 7 tejże ustawy. Zgody na to odstępstwo udziela w drodze postanowienia właściwy organ po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane. Taki tryb postępowania przewiduje art. 9 ust. 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo budowlane. Ta także ustawa, jak również żaden inny przepis prawa nie przewiduje aby wymienione wyżej postanowienie wydawane w trybie art. 9 ust. 2 - Prawa budowlanego mogło być zaskarżone zażaleniem. Zgodnie zaś z przepisem art. 141 par. 1 Kpa na postanowienia wydawane w toku postępowania służy stronie zażalenie, tylko wówczas, gdy zażalenie przewidziane jest przepisem prawa. Przy takiej regulacji wnoszenia zażaleń w postępowaniu administracyjnym, zaskarżone obecnie postanowienie Wojewody M. z dnia 3.08.1999 r. uznać należy za trafne i zgodne z prawem. Postanowienie wydawane w trybie art. 9 ust. 2 - Prawa budowlanego o udzieleniu bądź odmowie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych nie może być zaskarżone zażaleniem do organu wyższego stopnia, skoro żaden przepis prawa nie przewiduje zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Może być ono kwestionowane jedynie w ramach odwołania od decyzji wydawanej w sprawie, w której postanowienie to zapadło. Z tych względów, uznając skargę za nieuzasadnioną należało ją oddalić na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.