II SA/Lu 132/02

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Henryka S. na decyzję Wojewody L. z dnia 10 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia Joannie i Marianowi N. na wykonanie konstrukcji dachowej nad istniejącym budynkiem gospodarczo-garażowym w mieście K. gm. S.-Z. - skargę oddala. Z upoważnienia Wojewody Kierownik Oddziału Architektury Budownictwa i Urbanistyki L. Urzędu Wojewódzkiego Placówka Zamiejscowa w Z. decyzją z dnia 10 stycznia 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz par. 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Henryka S. od decyzji Wójta Gminy S.-Z. z dnia 30 października 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej Joannie i Marianowi N. pozwolenia na wykonanie konstrukcji dachowej nad istniejącym budynkiem gospodarczo-garażowym w miejscowości K. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W świetle ustaleń tej decyzji w sprawie przedmiotowego budynku gospodarczo-garażowego było wiele przeprowadzonych postępowań administracyjnych. Bezsporne jest jednak, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia 14 października 1999 r. nakazał Marianowi N. dokonać rozbiórki nadbudowanej w 1998 r. części mieszkalnej na budynku gospodarczym, która to decyzja stała się ostateczna. Pismem z dnia 31 sierpnia 2000 r. Marian N. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wykonaniu powyższej decyzji co zostało potwierdzone w czasie przeprowadzonych oględzin przez ten organ w dniu 27 lipca 2001 r. W związku z tym organ ten decyzją z dnia 2 sierpnia 2001 r. umorzył postępowanie w sprawie nakazania dokonania rozbiórki nadbudowanej samowolnie części mieszkalnej nad budynkiem gospodarczym i decyzja ta stała się ostateczną. W ten sposób zakończyło się postępowanie administracyjne przed organem nadzoru budowlanego w stosunku do obiektu zrealizowanego w drodze samowoli przez inwestorów N., na których zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, spoczywa obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie części, która nie podlegała rozbiórce. W związku z tym należało uwzględnić wniosek o udzielenie zezwolenia na wykonanie konstrukcji dachowej nad częścią budynku, która nie podlegała rozbiórce. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym do udzielenia zezwolenia na wykonanie powyższych robót budowlanych nie jest wymagana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Dlatego zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy. W skardze na tę decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego Henryk S. wnosi o jej uchylenie. W świetle motywów skargi inwestorzy przed udzieleniem im przedmiotowego zezwolenia winni uzyskać decyzję zezwalającą im na użytkowanie pobudowanego budynku nie mającego zadaszenia. Poza tym do uzyskania decyzji na wykonanie konstrukcji dachowej nad budynkiem niezbędne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, bo wykonanie więźby dachowej stanowi nadbudowę budynku. Poza tym skarżącemu nie został doręczony projekt budowlany zatwierdzony zaskarżoną decyzją i przez to nie jest on mu znany i nie wiadomo czy inwestorzy nie zamierzają tak jak poprzednio pod zadaszeniem nadbudować budynek gospodarczo-garażowy o część mieszkalną. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje: Ustalenie zaskarżonej decyzji co do tego, że inwestorom nakazane zostało dokonanie rozbiórki nadbudowanej części mieszkalnej budynku gospodarczo-garażowego stojącego w mieście K. ma uzasadnienie w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia 14 października 1999 r., która jest ostateczną. Wykonanie tej decyzji jest potwierdzone przez powyższy organ decyzją z dnia 2 sierpnia 2001 r., która również jest ostateczna. W następstwie powyższego pozostała na gruncie parterowa część budynku gospodarczo-garażowego wzniesiona przez inwestorów i nie zostało orzeczone nakazanie dokonania rozbiórki tej części. Część ta nie ma dachu i utrzymywanie jej w takim stanie powoduje jej niszczenie oraz utrudnia gospodarcze korzystanie z niej. Dlatego wykonanie przykrycia tej części jest uzasadnione, a wykonanie konstrukcji dachowej nad obiektem budowlanym stanowi wykonywanie robót budowlanych na które w myśl art. 3 pkt 7 i art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ niezbędne jest uzyskanie pozwolenia budowlanego. Wykonanie konstrukcji dachowej wbrew zarzutowi skargi nie stanowi nadbudowy obiektu budowlanego, lecz jest niezbędnym elementem do jego przykrycia dachem. Nie powoduje wykonanie tych robót zmiany zagospodarowania terenu, dlatego do udzielenia pozwolenia na wykonanie ich w świetle art. 39 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie jest wymagana decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Odmienny pogląd skargi w tym przedmiocie nie ma uzasadnienia w treści powyższego przepisu. Projekt budowlany jest do wglądu stron w organie I instancji do którego złożony został wniosek o udzielenie pozwolenia budowlanego. Organ ten nie ma prawnego obowiązku doręczania tego projektu stronom. Skarżący był zawiadomiony przez organ I instancji o wszczęciu postępowania i tym samym możliwości zapoznania się z projektem budowlanym. Zarzut skargi w tym zakresie nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawnych. Zatem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawnych będących jej podstawą, a przez to skarga na nią w myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ podlega oddaleniu.