II SAB/Wr 56/03

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Danuty i Mieczysława W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie wykonania decyzji z 15 września 2000 r. (...) nakładającej na Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa, właściciela działki nr 96/1 we wsi N.-D., gmina T. określonych obowiązków postanawia: odrzucić skargę. Danuta i Mieczysław W. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie wykonania przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa obowiązków określonych decyzją z 15 września 2000 r. (...). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ do sądu służy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w zakresie nie wydania decyzji, określonego rodzaju postanowień podjętych w postępowaniu administracyjnym, postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz nie podjęcia innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Według art. 6 par. 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /tj. Dz.U. 2002 nr 110 poz. 968 ze zm./ na bezczynność wierzyciela w podjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku nie wykonania obowiązku służy skarga do organu wyższego stopnia. Na postanowienie organu wyższego stopnia, którym oddalono skargę służy zażalenie, a następnie skarga do sądu. Na bezczynność w postępowaniu egzekucyjnym Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nie służy skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżącym służy skarga, w trybie art. 6 par. 1a powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W tym stanie rzeczy, skarga jest niedopuszczalna. Z tego powodu, na podstawie art. 27 ust. 2 powołanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, sąd orzekł jak w sentencji.