II SA/Lu 886/02

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Jadwigi i Wiesława małżonków W. na decyzję Wojewody L. z dnia 6 czerwca 2002 r. (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy obiektu - oddala skargę. Decyzją z dnia 6 czerwca 2002 r. pełniący obowiązki Kierownika Delegatury w Ch. działając z upoważnienia Wojewody L. na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu odwołania Jadwigi i Wiesława małż. W. od decyzji Starosty Ch. z dnia 23 kwietnia 2002 r. (...) wnoszącej sprzeciw w sprawie budowy budynku gospodarczego jako uzupełnienie zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej w m. P. gm. Ch. na działce nr 236/3 objętej zgłoszeniem Jadwigi i Wiesława małż. W. z dnia 29 marca 2002 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestorzy zgłosili zamiar budowy budynku gospodarczego jako uzupełnienie zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej. Z przedłożonej dokumentacji wynika, że na nieruchomości na której planowana jest inwestycja nie występuje zabudowa zagrodowa. Na przedmiotowej nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny oraz garaż /w budowie/, brak natomiast jest jakichkolwiek zabudowań związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Organ II instancji rozpatrując odwołanie skarżących wskazał, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Załatwienie spraw na "zasadzie" zgłoszenia tj. w trybie art. 30 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego musi odbywać się na ściśle według określonych w tych przepisach wymogów i nie podlega wykładni rozszerzającej. Przepisy te enumeratywnie wyliczają jakie budowy wymagają tylko formy głoszenia. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego forma zgłoszenia dotyczy między innymi parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2 przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m związanych z produkcja rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. W sprawie niniejszej budowa objęta zgłoszeniem nie uzupełnia zabudowy zagrodowej. Prawo budowlane nie zawiera definicji "zabudowy zagrodowej" i "działki siedliskowej", należy je zatem rozumieć zgodnie z ich zwykłym znaczeniem gramatycznym. W związku z powyższym budynek mieszkalny może stanowić tylko pewien element zabudowy zagrodowej, jednakże jako samodzielny na działce nie stanowi o istnieniu zabudowy zagrodowej, tym samym w niniejszej sprawie nie można mówić o uzupełnieniu istniejącej zabudowy zagrodowej. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli Jadwiga i Wiesław małż. W. wnosząc o jej uchylenie. Zarzucili naruszenie prawa materialnego - art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. "a" i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Podnieśli, że działka nr 236/3 w P. zgodnie z planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego terenu Gminy P. wchodzi w skład terenów przeznaczonych pod zabudowę zagrodową oznaczoną symbolem D-19 MR. W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może taką decyzję uchylić tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że na działce nr 236/3, na której planowana jest inwestycja budynku gospodarczego, objętej zgłoszeniem Jadwigi i Wiesława W., znajduje się jedynie budynek mieszkalny oraz garaż /w budowie/. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ forma zgłoszenia wymagana jest przy budowie parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy do 35 m2 przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej. Podzielić należy stanowisko organów administracji, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy nie jest spełniona jedna z przesłanek powołanego wyżej przepisu art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. "a", ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Cytowana ustawa Prawo budowlane nie zawiera definicji użytych w tym przepisie pojęć "zabudowa zagrodowa" i "działka siedliskowa", należy je zatem rozumieć zgodnie z ich znaczeniem gramatycznym. Przyjąć należy, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa budynku gospodarczego o cechach określonych w cyt. art. 29 ust. 1 lit. "a", jeżeli obiekt ten ma stanowić uzupełnienie zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej - tzn. istniejącej uprzednio zabudowy mieszkalno-produkcyjnej w gospodarstwie rolnym, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą. Budynek mieszkalny stanowi element zabudowy zagrodowej. Jednakże w stanie niniejszej sprawy nie można mówić o uzupełnieniu zabudowy zagrodowej, bowiem na działce znajduje się wyłącznie budynek mieszkalny, samodzielnie nie stanowiący zabudowy zagrodowej. Mając powyższe względy na uwadze wobec bezzasadności skargi i braku podstaw zaskarżenia, które należałoby brać pod uwagę z urzędu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.