FSK 1119/04

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2005-01-11

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym lakonicznego uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego, może stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego wyroku, jeśli uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest niewątpliwe i zostało potwierdzone w odrębnym postępowaniu?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty podniesione przez stronę skarżącą są nieadekwatne do rozpoznawanej sprawy lub niezasadne. Sąd wskazał, że lakoniczne uzasadnienie wyroku sądu I instancji, choć stanowi naruszenie art. 141 § 4 PPSA, nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż uchybienie terminu do wniesienia odwołania było oczywiste i potwierdzone w odrębnym postępowaniu.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. złożyła odwołanie od decyzji organu podatkowego z uchybieniem terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony, a następnie odwołanie zostało pozostawione bez merytorycznego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę spółki na postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. Spółka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym lakoniczne uzasadnienie wyroku WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005 r. po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Spółki z o.o. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Budowlane "G." w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 stycznia 2004 r. SA/Sz 499/02 w sprawie ze skargi Spółki z o.o. Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Budowlane "G." w S. na postanowienie Izby Skarbowej w S. z dnia 8 lutego 2002 r. (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych - oddala skargę kasacyjną. Decyzją z dnia 18 października 2001 r. (...), doręczoną Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Budowlanemu "G." spółce z o.o. w S. w dniu 23 października 2001 r., Trzeci Urząd Skarbowy w S. określił wysokość należnego zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2000 oraz zaległość podatkową z tego samego tytułu. 14-dniowy termin do wniesienia odwołania określony w art. 223 par. 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej upłynął w dniu 6 listopada 2001 r. Radca prawny Tomasz B. /z Kancelarii Radców Prawnych s.c. w S./ w imieniu Spółki "G." złożył odwołanie wraz z podaniem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 8 listopada 2001 r., tj. po wyżej wymienionym 14-dniowym terminie. Izba Skarbowa w S. - po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nie znalazła podstaw do przywrócenia uchybionego terminu i postanowieniem z dnia 8 lutego 2002 r. (...) odmówiła przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w konsekwencji tego wydała także postanowienie z dnia 8 lutego 2002 r. (...) stwierdzając, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 par. 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej i podlega pozostawieniu bez merytorycznego rozpoznania. Powyższe postanowienia zaskarżył skargami do sądu administracyjnego pełnomocnik Spółki. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2004 r. SA/Sz 498/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę pełnomocnika w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 22 stycznia 2004 r. /SA/Sz 499/02/, uwzględniając rozstrzygnięcie wydane w sprawie SA/Sz 498/02, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, orzekł o oddaleniu skargi wniesionej na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Od wyroku tego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył pełnomocnik strony skarżącej wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu wyrokowi skarga kasacyjna zarzuca naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: 1/ naruszenie art. 113 par. 1 w zw. z art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ i w zw. z art. 122, art. 187 par. 1, art. 188 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ a także nierozpoznanie zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 121 par. 1 /cyt./ Ordynacji podatkowej. 2/ naruszenie art. 141 par. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika niewątpliwie i jednoznacznie, że zarzuty opisane niniejszym/ w pkt 1 dotyczą określonych /w nich/ zagadnień - zarzucanego - niedostatecznego rozpatrzenia i rozważenia kwestii związanych z przywróceniem terminu do wniesienia odwołania/, które zostały rozstrzygnięte nie w sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem, ale wyrokiem wydanym w odrębnej sprawie - SA/ Sz. 498/02/. Przywołany w pkt 2 zarzut naruszenia art. 141 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 124 Ordynacji podatkowej argumentowany jest, natomiast, niedostatecznym, bo wyłącznie lakonicznym, uzasadnieniem zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Brak jest dostatecznych, uzasadnionych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Przede wszystkim stwierdzić i podkreślić należy, że zarzuty opisane w pkt 1 są nieadekwatne do rozpoznawanej niniejszym sprawy. Skarga strony skarżącej na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania rozpoznana i rozstrzygnięta została odrębnym, innym wyrokiem aniżeli ten, który zaskarżony został w niniejszym postępowaniu kasacyjnym. Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie /wydany w dniu 22 stycznia 2004 r., SA/Sz 499/02/ dotyczy, bez żadnych wątpliwości, postanowienia Izby Skarbowej w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zaś postanowienia o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania, co strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, niewątpliwie mogła i powinna skonstatować. Zarzut opisany w pkt 2 jest niezasadny i nie mógł stać się uzasadnioną podstawą uchylenia zaskarżonego wyroku. Przywołany w nim przez skarżącego art. 124 /cyt./ ustawy Ordynacja podatkowa nie normuje postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Jeżeli natomiast chodzi o uzasadnienie zaskarżonego wyroku, to, rzeczywiście, jest ono lakoniczne i z tego powodu niedostatecznie spełnia przesłanki art. 141 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zważyć jednak należy, że powołane unormowanie art. 141 par. 4 jest niewątpliwie przepisem procesowym, natomiast, zgodnie z art. 174 pkt 2 /cyt./ ustawy, naruszenie przepisów postępowania może stanowić uzasadnioną podstawę kasacyjną tylko wówczas, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niedostateczna realizacja przez Sąd I instancji wymogów art. 141 par. 4 wpływu na wynik sprawy nie miała, albowiem uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest niewątpliwe i poświadczone dodatkowo prowadzonym w odrębnej sprawie postępowaniem w przedmiocie przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia /rzeczonego/ odwołania. Z tych powodów, na podstawie art. 184 /cyt./ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu rozpoznanej skargi kasacyjnej.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło