II SA/Lu 1454/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie asesor WSA Jerzy Drwal, sędzia NSA Witold Falczyński (spr.), Protokolant ref. Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2004 r. sprawy ze skargi J. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. i K. S. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]października 2002 r. po rozpatrzeniu odwołania J.S. od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]września 2002 r. zatwierdzającej z urzędu projekt podziału nieruchomości położonej w Ś. przy ulicy S. oznaczonej numerem [...] o powierzchni 0,1978 ha stanowiącej własność J. i K.S., objętej księgą wieczystą Kw Nr [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że projekt podziału działki Nr [...] jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego osiedla A. zatwierdzonego uchwałą Nr XIII/44/86 Miejskiej Rady Narodowej z dnia 27 czerwca 1986 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Woj. Lubelskiego Nr 9, poz. 290 z dnia 4 października 1986 r. Plan ten przeznacza część działki Nr [...] leżącej w obszarze oznaczonym symbolem 210 DW ½ pod ulicę Ś. jako adaptację istniejącej ulicy zapewniającą bezpośrednią obsługę zabudowy jednorodzinnej i określa szerokość ulicy w liniach regulacyjnych na 10 m a jezdni na 5 m zakończonej placem manewrowym o wymiarach 10 m x 15 m z obustronnymi chodnikami. Projekt podziału jest również zgodny z ostateczną decyzją Burmistrza Miasta o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] stycznia 2001 r. poddaną kontroli, wraz z utrzymującą ją w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]marca 2001 r., Naczelnego Sądu Administracyjnego z punktu widzenia jej zgodności z prawem. Ośrodek Zamiejscowy NSA w Lublinie nie zakwestionował w/wym. decyzji i wyrokiem z dnia 7 maja 2002 r. Sygn. akt II SA/Lu 893/01 oddalił skargę J.S. i K.M. Sąd jednoznacznie stwierdził, że zamierzona inwestycja zlokalizowana na przedmiotowym terenie jest zgodna z ustaleniami planu miejscowego, który zarówno w tekście jak i na rysunku określa, iż budynek na posesji Nr [...] przy ul. S. przeznaczony pod usługi rzemiosła indywidualnego przylega do linii rozgraniczającej teren projektowanej ulicy. W powołanym wyroku Sąd odniósł się również do zarzutu naruszenia przez realizację przedmiotowej ulicy, prawem chronionych odległości od budynków. Przebieg ulicy Ś. zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego, aktualnym w tym zakresie do dnia dzisiejszego został także już określony w planie realizacyjnym będącym załącznikiem do decyzji z dnia [...] lipca 1985 r. wydanej przez Kierownika Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego , udzielającej pozwolenia na budowę obejmującą dobudowę do istniejącej piekarni części socjalno-magazynowej według projektu indywidualnego na w/wym. posesji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za chybiony zarzut odwołania nieuwzględnienia wytycznych zawartych w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 marca 1990 r. Sygn. akt SA/Lu 728/89 oraz z dnia 29 marca 2001 r. Sygn. akt II SA/Lu 1357/01, bowiem właśnie zgodnie z zaleceniem Sądu postępowania administracyjne dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji budowy ulicy Ś. i zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości celem wydzielenia jej części pod budowę ulicy zostały skorelowane /powiązane/ ze względu na konieczność wyjaśnienia wszystkich okoliczności. Wykonanie przez organ I instancji wyżej wskazanego zalecenia zostało potwierdzone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2002 r. Sygn. akt II SA/Lu 893/01. Decyzja będąca przedmiotem odwołania zatwierdzająca projekt podziału działki jest zgodna z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm./ oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu /Dz.U. Nr 25, poz. 130/. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli J. i K. małż. S. zarzucając jej naruszenie przepisów prawa, a w szczególności: 1/ art. 41 ust. 1 Lp. 3 lit.a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./ w zakresie niezachowania minimalnej, określonej przez ustawę, odległości obiektu budowlanego od zewnętrznej krawędzi jezdni; 2/ § 11 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w zakresie niezachowania minimalnej, określonej przez ustawę odległości obiektu budowlanego od granicy działki; 3/ art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543/ poprzez wydanie decyzji o podziale sprzecznej z przepisami szczególnymi; 4/ art. 7 kpa formułującego ogólną zasadę postępowania administracyjnego nakazującą organom administracji załatwiać sprawy mając na względzie słuszny interes obywateli, poprzez wydanie decyzji, której realizacja pogorszy /wskutek wzrostu wibracji i hałasu/ warunki bytowe skarżących, będących osobami w podeszłym wieku. W oparciu o te zarzuty skarżący domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako niezgodnej z prawem oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Postępowanie w niniejszej sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zostało zakończone przed dniem 1 stycznia 2004 r., wobec czego na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ podlegała ona rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm./ "Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi...". W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości kwestia zgodności dokonanego podziału działki Nr [...] stanowiącej własność skarżących z ustaleniami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego osiedla A. zatwierdzonego uchwałą Nr XIII/44/86 Miejskiej Rady Narodowej z dnia 27 czerwca 1986 r. /Dz.Urz.Woj.Lubelskiego Nr 9, poz. 290 z dnia 4 października 1986 r./, który przeznacza część tej działki pod ulicę Ś. jako adaptację istniejącej ulicy zapewniającą bezpośrednią obsługę zabudowy jednorodzinnej. Zaskarżona decyzja jak też utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji z naruszeniem art. art. 7 i 77 § 1 kpa nie wyjaśniły natomiast kwestii zgodności podziału działki Nr [...] z przepisami szczególnymi. W tym zakresie brak jest w ogóle ustaleń i wniosków. Odwołano się jedynie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2002 r. Sygn. akt II SA/Lu 893/01. W uzasadnieniu tego wyroku, oddalającego skargi J.S. i K.M. na decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji ulicy Ś. Sąd stwierdził, że podnoszone w skargach zarzuty, co do naruszenia przez realizację tej ulicy prawem chronionych odległości od budynków są przedwczesne na tym etapie postępowania, a będą one brane pod uwagę w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. Również dopiero w tym postępowaniu inwestor będzie zobowiązany do ewentualnego uzyskania uzgodnień i opinii zarządcy drogi. Sąd nie rozstrzygnął zatem w tej sprawie kwestii zgodności zamierzonej inwestycji z przepisami prawa budowlanego dotyczących usytuowania obiektów budowlanych. Wypada przy tym zauważyć, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, iż "Ochrona interesów osób trzecich w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu /art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym – Dz.U. Nr 89, poz. 415 ze zm./ może nastąpić tylko w takim zakresie, w jakim sprawa nie jest objęta przepisami prawa budowlanego, a więc w granicach określonych ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego lub przepisami szczególnymi w razie braku tego planu" /wyrok NSA z dnia 7 sierpnia 1998 r. Sygn. akt IV SA 1584/96 – ONSA 2000 r., z. 1, poz. 15/. Jednakże w sprawach dotyczących podziału nieruchomości cyt. art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami jednoznacznie wymaga, by podział ten był zgodny także z przepisami szczególnymi. Zwrócił na to zagadnienie uwagę również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 marca 2001 r. Sygn. akt II SA/Lu 1357/99 uchylając poprzednią decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu podziału działki Nr [...]. Sąd stwierdził mianowicie w uzasadnieniu tego wyroku, że decyzja o podziale winna uwzględniać szczególne przepisy administracyjnego prawa materialnego oraz, że w rozpoznawanej sprawie nie jest wyjaśniona kwestia naruszenia przy wyodrębnieniu działki Nr [...] § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. z 1995 r. Nr 10, poz. 46 z późn. zm./. Należy stwierdzić, że mimo ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu administracyjnym okoliczność ta w dalszym ciągu nie została wyjaśniona. Zgodnie z treścią art. 30 obowiązującej w dacie wydania zaskarżonej decyzji ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ powyższa ocena prawna wyrażona w cyt. wyroku NSA z dnia 29 marca 2001 r. wiązała ten Sąd oraz organy administracji ponownie rozpatrujące sprawę. Związanie to, odnoszące się także do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wynika obecnie z art. 99 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec niezastosowania się organu administracji do wymogu cyt. art. 30 ustawy o NSA zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu. Narusza ona bowiem przepis prawa materialnego – art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jak tez powołane przepisy art. art. 7 i 77 § 1 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpatrując sprawę po raz kolejny organ winien przeto jednoznacznie rozstrzygnąć kwestię zgodności projektowanego podziału nieruchomości z przepisami administracyjnego prawa materialnego, w szczególności z normami zawartymi w obecnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. Nr 75, poz. 690/. Rozstrzygnięcia wymaga nadto problem zgodności podziału z przepisem art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./ normującego wymaganą odległość obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni /w skardze błędnie powołano art. 41 cyt. ustawy/. Gdyby okazało się, że budowa ulicy Ś. spowodowałaby usytuowanie budynku skarżących naruszające powyższe przepisy, to podział działki Nr [...] w celu realizacji tej budowy byłby niedopuszczalny. Z powyższych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c", art. 152 oraz art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.