II SA/Gd 1819/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia 14 listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania egzaminacyjnego postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją [...] Kurator Oświaty na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) oraz § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 70, poz. 825 ze zm.) stwierdził nieważność postępowania egzaminacyjnego na wniosek Pani M. L. przez Komisję Egzaminacyjną przy Prezydencie Miasta. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Analogiczną regulację do powyższej zawierał art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Przepis art. 9h ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.) reguluje kwestie sprawowania nadzoru nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielom stopnia awansu zawodowego. W ustępie 2 art. 9 cytowanej ustawy uregulowano instytucję stwierdzenia nieważności wskazanych wyżej czynności, podjętych z naruszeniem przepisów ustawy. Z treści niniejszego przepisu wynika, że nieważność czynności, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej, odpowiednio organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister. Organy wskazane w art. 9h Karty Nauczyciela działają w trybie nadzoru i prowadzone przez nie postępowanie jest postępowaniem w nowej sprawie. Zatem decyzja wydana w przedmiocie stwierdzenia nieważności czynności podjętych w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego jest decyzją w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, a następnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W myśl bowiem art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest postępowaniem dwuinstancyjnym. Przepisy Karty Nauczyciela, jak i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują, aby na decyzje wydane w trybie art. 9h ust.2 przysługiwała bezpośrednio skarga do sądu administracyjnego. Wobec tego zgodnie z ogólną regułą wynikającą z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji takich przysługuje odwołanie. Zgodnie z § 2 art. 127 k.p.a. organem właściwym do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia w stosunku do wydającego w niniejszej sprawie decyzje Kuratora Oświaty jest Minister Edukacji Narodowej i Sportu (art. 9b ust. 1 pkt 3, art. 9 ust. 1 i 2 Karty Nauczyciela). Wobec powyższego należy stwierdzić, że [...] Kurator Oświaty, będący właściwym do stwierdzenia nieważności czynności podjętych w postępowaniu o nadanie skarżącej stopnia awansu zawodowego, orzekał w sprawie jako organ I instancji. Zatem od zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia – Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Błędne pouczenie przez Kuratora Oświaty, że na decyzję przysługuje skarga do NSA nie zmienia faktu, iż skarga została wniesiona do sądu bez wyczerpania służących skarżącej środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji, co czyni ją niedopuszczalną i musi skutkować jej odrzuceniem. Kwestia błędnego pouczenia może mieć znaczenie dla ewentualnego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Na marginesie należy zauważyć, że Kurator Oświaty naprawił swój błąd zmieniając postanowieniem z dnia 4 lutego 2004 r. pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia przedmiotowej decyzji. Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).