VIII SA/Wa 569/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 17 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 30 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych postanowił: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 500 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z 15 lipca 2025 r. J. B. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł w formie dokumentu elektronicznego do sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 30 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona. za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych (ADE) organu podatkowego - Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., na co wskazuje znajdujące się w aktach sprawy "potwierdzenie otrzymania" (k. 26 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w aktualnie obowiązującym stanie prawnym skarga do sądu administracyjnego wniesiona w formie dokumentu elektronicznego może zostać wniesiona jedynie za pomocą środków komunikacji elektronicznej (ePUAP), zaś skorzystanie z innego kanału komunikacji elektronicznej jest nieskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a. ) sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie, z uwagi na wniesienie skargi za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych (ADE) organu podatkowego, kluczowe okazało się zbadanie dochowania przez skarżącego właściwego trybu wniesienia skargi złożonej w formie dokumentu elektronicznego. W postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm., dalej: "u.i.d.p."). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. ustawodawca wskazał, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci internet. Zgodnie zaś z art. 16 ust. 1a u.i.d.p. podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, która powinna spełniać standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. W rozpoznawanej sprawie skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na adres e-doręczeń Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.. Sąd zauważą, że wskazany adres stanowi adres do doręczeń elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych ( t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1045, ze zm., dalej "u.d.e."). Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 lit. d u.d.e. ustawy nie stosuje się do doręczania korespondencji, jeśli jeżeli przepisy odrębne przewidują wnoszenie lub doręczanie korespondencji z wykorzystaniem innych niż adres do doręczeń elektronicznych rozwiązań techniczno-organizacyjnych, w szczególności na konta w systemach teleinformatycznych obsługujących postępowania sądowe lub do repozytoriów dokumentów. Ponadto należy wskazać na postanowienia art. 155 ust. 7 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero wskazanego dnia wejdzie w życie art. 96 pkt 8 u.d.e., na mocy którego to dojdzie do znowelizowania brzmienia art. 54 § 1a p.p.s.a., w konsekwencji czego możliwe stanie się wniesienie skargi w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. Zgodnie z art. 12b § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 96 pkt 1 u.d.e., określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Jak stanowi zaś § 2 art. 12b, w postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 u.d.e., zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a. Z kolei, zgodnie z § 4 art. 12b ww. ustawy, przepisy dotyczące doręczeń elektronicznych stosuje się odpowiednio do organów, do których lub za pośrednictwem, których składane są pisma w postaci elektronicznej. Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero w 2029 r. Zatem do tego czasu przepisy ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości używania adresów do doręczeń elektronicznych do komunikacji procesowej. Powyższe wyłączenie stosowania ww. adresów dotyczy: a) składania pism procesowych do sądu administracyjnego, b) wysyłania do organu administracji publicznej skargi dotyczącej sądowej kontroli tego organu (wszczynające postępowanie sądowoadministracyjne za pośrednictwem organu administracji publicznej), c) doręczania przez sąd administracyjny pism procesowych uczestnikom, d) wzajemnego doręczania sobie pism przez profesjonalnych pełnomocników procesowych (adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych, rzeczników patentowych) Wobec powyższego Sąd uznał, że obecnie jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy ePUAP, ponieważ przepisy nie przewidują równoważności doręczeń dokonywanych przez osoby fizyczne za pośrednictwem systemu ePUAP z doręczeniami udostępnionymi w ramach systemu e-Doręczeń. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 672/25, którego argumentację Sąd w całości podziela i przyjmuje za własną, w chwili obecnej jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienia jej za pośrednictwem właśnie platformy ePUAP. W konsekwencji, mając na uwadze wymogi wynikające z treści art. 54 § 1a p.p.s.a. w ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że skarżący w rozpoznawanej sprawie wniósł skutecznie skargę za pośrednictwem adresu do doręczeń elektronicznych organu podatkowego (ADE). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.