III FZ 459/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-10-08

Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Rudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające uzupełnienia wyroku podlega opłacie sądowej w postaci wpisu stałego w kwocie 100 zł?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające uzupełnienia wyroku nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, ani nie jest objęte zwolnieniem od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisami PPSA oraz rozporządzenia w sprawie wysokości wpisu, od tego typu zażaleń pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. W związku z tym, skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu.
Stan faktyczny
Skarżący W. N. złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku z dnia 3 lipca 2025 r., którym wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA odmawiające uzupełnienia wyroku. Skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie na to zarządzenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 470/24 w przedmiocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr 2201-IEE.7192.2.64.2024.2.AK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie. 1. Zarządzeniem z 3 lipca 2025 r. W. N. (dalej: "skarżący", "strona") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 marca 2025 r., którym odmówiono uzupełnienia wyroku tego sądu z 21 stycznia 2025 r. wydanego w sprawie skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 8 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535, dalej: "Rozporządzenie"). 2. Pismem z 24 lipca 2025 r. skarżący złożył zażalenie na ww. zarządzenie wnosząc o jego uchylenie w całości i ponowne rozpoznanie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd - art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Pismami zaś, o których mowa w art. 230 § 1 p.p.s.a., są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. ustanawia zatem ogólną zasadę, iż zażalenia podlegają opłacie. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątki. Mianowicie, nie pobiera się opłat sądowych od sprzeciwu i zażaleń wnoszonych w sprawie prawa pomocy (art. 261 p.p.s.a.), a także od zażaleń na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 2 p.p.s.a.). Wolne od wpisu jest zażalenie, o którym mowa w art. 220 § 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 marca 2025 r., którym odmówiono uzupełnienia wyroku tego sądu z 21 stycznia 2025 r. Zażalenie na wskazane wcześniej postanowienie nie należy do kategorii zażaleń wolnych od wpisu, tj. wyszczególnionych w art. 220 § 4, art. 227 § 2 oraz art. 261 p.p.s.a. i nie jest objęte, tak przedmiotowym, jak i podmiotowym zwolnieniem od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia wpis stały w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Wobec powyższego stwierdzić należy że, skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło