VII SAB/Wa 2425/25

PostanowienieWSA w Warszawie2026-02-26

Skład orzekający: Joanna Gierak-Podsiadły, Izabela Ostrowska, Elżbieta Granatowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli w sprawie zmiany składu orzekającego, gdy postępowanie dyscyplinarne reguluje Karta Nauczyciela?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli, uznając sprawę za niedopuszczalną z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z przepisami Karty Nauczyciela, sprawy dyscyplinarne nauczycieli, w tym wnioski dotyczące składu orzekającego, należą do właściwości sądów powszechnych (sądów apelacyjnych), a nie sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie w sprawie zmiany składu orzekającego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę; zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Ostrowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 lutego 2026 r. sprawy ze skargi A O. na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej [...] w sprawie zmiany składu orzekającego postanawia: odrzucić skargę; zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. A. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] w sprawie zmiany składu orzekającego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2026 r., poz. 143, zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego (pkt 4a); opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii (pkt 4b); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Jak stanowi art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie natomiast do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Należy zauważyć, że w przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Jednakże, aby skardze w przedmiocie bezczynności organu mógł zostać nadany dalszy bieg, konieczne jest ustalenie przez Sąd, czy bezczynność organu dotyczy postępowania o charakterze administracyjnym. Zgodnie bowiem z orzecznictwem i doktryną przyjmuje się, że właściwość sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych wynikać może jedynie z ustaw szczególnych, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 3). Takim przepisem szczególnym będzie np. art. 318 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 z późn. zm.), który stanowi, że od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej służy skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze skargą na bezczynność Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...]. Do postępowania w przedmiotowej sprawie, na etapie jej prowadzenia przed organem, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 986 z późn. zm., zwanej dalej "Karta Nauczyciela"). Zgodnie z art. 85j ust. 5 ww. ustawy komisja dyscyplinarna wydaje orzeczenie o: ukaraniu (pkt 1), uniewinnieniu (pkt 2) czy też umorzeniu postępowania dyscyplinarnego (pkt 3). Kolejno, stosownie do art. 85k ust. 1 Karty Nauczyciela od wydanego przez komisję dyscyplinarną pierwszej instancji orzeczenia rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu lub jego obrońcy przysługuje prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Natomiast jak stanowi art. 85m ust. 1 ww. ustawy, od prawomocnego orzeczenia odwoławczej komisji dyscyplinarnej rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu lub jego obrońcy przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego. Powyższe bezsprzecznie wskazuje na właściwość sądów powszechnych w sprawach, których przedmiotem jest postępowanie dyscyplinarne nauczycieli. Natomiast wniosek strony skarżącej o zmianę składu orzekającego należy uznać za część postępowania dyscyplinarnego prowadzonego na podstawie przepisów Karty Nauczyciela. Nie stanowi on bowiem nowego wniosku zobowiązującego organ do wydania rozstrzygnięcia, który to rozpatrywać można by było na podstawie odrębnych niż Karta Nauczyciela przepisów. Skoro zatem niniejsza skarga dotyczy bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku będącego częścią postępowania dyscyplinarnego prowadzonego na kanwie przepisów Karty Nauczyciela, które to sprawy należą do kognicji sądów powszechnych (apelacyjnych), należało przyjąć, że nie podlega ona właściwości sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. Wpis został zwrócony w oparciu o art. 232 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło